صفحهی یخی گرینلند که دومین تجمع بزرگ یخ در جهان است، شروع به ذوب شدن کرده است، بهطوریکه مرز یخچالهای آن بر اثر گرم شدن هوا مرتب در حال عقبنشینی است.
جریان گلفاستریم یک جریان آب دروناقیانوسی است که به تنظیم آبوهوای جهان کمک میکند. اکنون مجلهی نیچر گزارش میدهد که این جریان به پایینترین حد در هزار سال گذشته رسیده است.
گرچه علت این کاهش جریان دقیقاً مشخص نیست، ولی باید دانست که این مسئله میتواند تبعات نامطلوبی از نظر اقلیمی در سطح جهان داشته باشد. البته جریانهای آب اقیانوس اطلس شامل چند جریان است که یکی از آنها جریان گلفاستریم است. این جریانها که AMOC نام دارد، نوار نقالهی اقیانوس نامیده میشود، و آب گرم مناطق استوایی را با آب سرد مناطق قطبی مبادله میکند.
میزان این جریانهای اقیانوسی در طول صد سال گذشته به پایینترین حد در طی چند هزار سال گذشته رسیده است. جریان AMOC نقش مهمی در توزیع گرما در سرتاسر کرهی زمین ایفا میکند. به نظر میرسد که آب شدن یخ قطبی موجب کند شدن این جریان شده است.
بعضی از افراد فکر میکنند که ورود آبهای تازه سبب قطع شدن این جریان خواهد شد. این مسئله ایدهی اصلی در فیلم سینمایی «روز بعد از فردا» (۲۰۰۴) است که عواقب فاجعهبار آن را به تصویر میکشد. البته برخی از دانشمندان میگویند نتایج آنقدر هم شدید نخواهد بود.
شواهد نشان میدهد که در طول عصر یخ قبلی این جریان قطع شده است. اکنون دانشمندان نگراناند که همان سناریو دوباره تکرار شود.
به نظر میرسد که کند شدن این جریان ممکن است موجب اثرات متناقض در مقابل گرم شدن کرهی زمین شود، بهطوریکه برخی از مناطق حتی سردتر خواهد شد.
این مسئله میتواند تأثیرات شگرفی بر اکوسیستمهای اقیانوسی، از قبیل صخرههای مرجانی و تودههای اسفنجی عمق اقیانوسها داشته باشد.
در مجموع، باید گفت که هر روز شواهد بیشتری از اثرات خطرناک دستکاریهای گستردهی بشر در محیط زیست شناسایی میشود. پرسش این است که آیا انسانها بهموقع رفتار خود را تصحیح خواهند کرد و از بروز فجایع زیستمحیطی بیشتر جلوگیری خواهند کرد یا خیر.