در سال ۱۹۹۸، برخی از اخترشناسان خبر دهشتباری را اعلام کردند: آنها مشاهده کردند که سیارک 1997 XF11 که در سال ۱۹۹۷ کشف شده بود و قطر آن حدود یک کیلومتر بود، ممکن است در سال ۲۰۲۸ با زمین برخورد کند!
این کشف در رصدخانهای در ماساچوست انجام شد و این خبر به سرعت منتشر شد. اکثر رسانهها نمیدانستند در مقابل چنین خبری چه واکنشی نشان دهند و به اشتباه اینگونه تفسیر کردند که آیندهی زمین در خطر است.
Image credit: virallegends.com
خوشبختانه، مطالعات بیشتر اخترشناسان و اخترفیزیکدانان نشان داد که خطری متوجه زمین نیست. آنها دریافتند که اصولاً برخورد این سیارک با کرهی زمین در سال ۲۰۲۸ غیرممکن است. آنها اعلام کردند که تا ۲۰۰ سال دیگر نیز این سیارک با کرهی زمین برخورد نخواهد کرد. در واقع، محاسبات انجام شده بر اساس دادههای مشاهداتی دقیقتر، این نکته را روشن ساخت که خطری متوجه زمین نیست.
در حال حاضر، مرکز مطالعات اشیای نزدیک زمین (CNEOS) وابسته به سازمان ناسا، مشاهدات و محاسبات دقیق مربوط به مدار حرکت اشیای نزدیک زمین—از جمله سیارکها و دنبالهدارها—را انجام میدهد. اکنون بیست سال است که این مرکز با محاسبات دقیق خود سبب شده است که سازمان ناسا پیشگام سراسر جهان در ردیابی و رهگیری اشیای نزدیک زمین باشد و همهی سیارکها و دنبالهدارهای اطراف نزدیک زمین را زیر نظر داشته باشد.
Image credit: earthsky.org
اشیای نزدیک زمین سیارکها و دنبالهدارهایی هستند که مدار آنها از درون منظومهی شمسی عبور میکند، یعنی شعاع حرکت آنها به دور خورشید کمتر از ۲۰۰ میلیون کیلومتر است و فاصلهی آنها با مدار کرهی زمین کمتر از تقریباً ۵۰ میلیون کیلومتر است.
نگرانی بزرگی که در سال ۱۹۹۸ ایجاد شد، نشان میدهد که لازم است که مدار سیارکها و دنبالهدارها با دقت بسیار بالایی تهیه شود و اینگونه خبرها تنها پس از اطمینان و محاسبات دقیق به اطلاع عموم مردم برسد.