اپتوژنتیک روشی است که میتواند به شناسایی دقیق مسیرهای عصبی خاص در مغز کمک کند. بر این اساس، اپتوژنتیک این را روشن خواهد کرد که کدام مسیرهای عصبی در رفتار انسانی دخیل است. در حقیقت، برنامههایی طراحی شده است تا این تکنیک روی مغز انسانها، خصوصاً در رابطه با بیماریهای روانی، آزمایش شود.
البته موانعی وجود خواهد داشت اولاً تکنیک نیازمند باز کردن جمجمه است و اگر نورونهایی که میخواهیم مطالعه کنیم در عمق مغز وجود داشته باشند، این عمل حتی تهاجمیتر خواهد بود و بالاخره باید سیمهای ریزی وارد مغز شوند که بتوانند نوری را روی این نورون تغییر یافته بتابانند تا رفتار مطلوب را ایجاد کند.
وقتی که این مسیرهای عصبی شناخته شدند، میتوانید آنها را تحریک کنید تا جانوران رفتارهای عجیبوغریبی انجام دهند. در کل منافع اپتوژنتیک بسیار بیشتر از معایب آن است.این روش میتواند مسیرهای مغز را به منظور درمان بیماریهای روانی و امراض دیگر مشخص کند. این میتواند ابزارهایی را در اختیار دانشمندان قرار دهد تا آسیبها را درمان کنند و چه بسا امراضی را که زمانی تصور میشد لاعلاج باشند، بهطور کامل درمان کنند. بنابراین، در آیندهی نزدیک منافع آن مثبت است، ولی در آیندهی دورتر، وقتی که مسیرهای رفتارهای انسانی نیز شناخته شوند، از اپتوژنتیک میتوان برای کنترل و یا لااقل تغییر دادن رفتار انسان نیز استفاده کرد.