در صورتی که زخم معده یا اثنیعشر درمان نشود، ممکن است منجر به بروز عوارض شود. در زیر به بعضی از عوارض مهمی که به دنبال اولسر پپتیک بروز میکند، اشاره میشود.
یکی از عوارض مهمی که به دنبال اولسر پپتیک اتفاق میافتد، خونریزی داخلی است. این خونریزی ممکن است شدید و حاد باشد، بهطوریکه بیمار نیاز به بستری شدن در بیمارستان و تزریق خون پیدا میکند. اما گاهی نیز این خونریزی به کُندی اتفاق میافتد، بهطوریکه بر اثر از دست رفتن مزمن خون، فرد دچار کمخونی میشود. در مواردی که خونریزی شدید است، ممکن است بهصورت استفراغ خونی و یا دفع خونی یا سیاهرنگ تظاهر کند.

Image credit: slideplayer.com
یکی دیگر از عوارضی که به دنبال اولسر پپتیک اتفاق میافتد، عفونت است. در واقع، زخم معده یا اثنیعشر ممکن است به حدی شدت پیدا کند که جدار لولهی گوارش را به طور کامل سوراخ کند. در صورتی که این سوراخشدگی یا به اصطلاح پزشکی پرفوراسیون روی بدهد، امکان دارد که بیمار دچار عفونت در حفرهی شکمی شود و وضعیتی به نام التهاب صفاق یا پریتونیت بروز کند که یک وضعیت بسیار خطرناک و اورژانسی محسوب میشود.
و اما عارضهی دیگری که گاه به دنبال اولسر پپتیک بروز میکند، انسداد گوارشی است. در واقع، اولسر پپتیک میتواند موجب تورم، التهاب، و یا ایجاد اسکار شود، که هر کدام از این فرآیندها میتواند مسیر عبور غذا از داخل دستگاه گوارش را مسدود نماید. برخی از اوقات انسداد گوارشی سبب میشود که فرد خیلی زود احساس سیری و پُری بکند و یا دچار استفراغ شود. به دنبال این وضعیت ممکن است بیمار دچار کاهش وزن شود.
روشن است که برای جلوگیری از بروز این عوارض جدی و خطرناک، لازم است که در زمینهی درمان اولسر پپتیک اقدامات مؤثر به عمل آید تا به مرحلهی عوارض نرسد.
نکتهی مهم دیگر توجه به پیشگیری از بروز اولسر پپتیک است که در پست بعدی اطلاعاتی در مورد نحوهی پیشگیری ارائه خواهد شد.