همانگونه که گفته شد، عوامل مختلفی میتوانند باعث بروز اولسر پپتیک شوند. بنابراین، درمان زخم معده و اثنیعشر نیز بستگی به علت آن دارد. با این حال، در اغلب موارد، درمان اولیر پپتیک شامل روشهای درمانی بر علیه باکتری هلیکوباکتر پیلوری است، و در مورد علل دارویی نیز قطع داروی ایجاد کنندهی زخم معده اهمیت دارد.
Image credit: Quora
در رابطه با درمان برای ریشهکنسازی هلیکوباکتر پیلوری، معمولاً این کار با استفاده از آنتیبیوتیکها انجام میشود. این باکتری در برخی از افرادی که دچار زخم معده هستند، در دستگاه گوارش یافت میشود. معمولاً برای مقابله با این باکتری باید از ترکیبی از آنتیبیوتیکها استفاده کرد. برخی از آنتیبیوتیکهایی که برای ریشهکنسازی عفونت با هلیکوباکتر پیلوری استفاده میشوند، شامل آموکسیسیلین، کلاریترومایسین، مترونیدازول، تتراسیکلین، و برخی آنتیبیوتیکهای دیگر هستند.
باید دانست که معمولاً باکتریها در طول زمان نسبت به بعضی از آنتیبیوتیکها مقاومت پیدا میکنند. بر این اساس، انتخاب آنتیبیوتیک مناسب باید بر اساس الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی یافت شده در منطقهی جغرافیایی مورد نظر صورت پذیرد. معمولاً درمان آنتیبیوتیکی برای هلیکوباکتر پیلوری باید به مدت دو هفته ادامه یابد. همچنین، از روشهای درمانی دیگری نیز برای کاهش اسید معده استفاده میشود. برای این منظور غیر از داروهای آنتیاسید، ممکن است از داروهای مهار کنندهی پمپ پروتون استفاده شود. استفاده از ترکیبات بیسموت نیز برای درمان مفید است.
در رابطه با سایر روشهای درمانی برای اولسر پپتیک، مطالب بیشتری در پستهای بعدی ارائه خواهد شد.