Merhabalar, sizlere anılarımdan motosikletle Sinop yolculuğumuzu anlatıcam bu sitede ilk yazım da olduğu için söze nasıl başlanır nasıl girilir bilemedim.
Sene 2012 Sinop yolculuğumuzun planları yapılmaya başlandı. Arkadaşım, Atakan’la aklımıza gelen bu fikri gerçekleştirmek için kollar sıvandı tabi, motosiklet Atakan’ın Honda CBF 150 cc tabi motor Honda’nın efsaneleri arasında yakıt tüketimi, çekişi, yükle banamısın dememesi iyi yönlerinden, o zamana kadar motosikletle fazla bağım olmamasına rağmen fikir beni çok heyecanlandırdı. Her şeyi çok iyi planlıyoruz, saat kaçta çıkarız, nerde dururuz, hangi yolları kullanırız vs. hepsi ince ince hesaplar içinde hazırlandı. Yola çıkıyoruz çanta yapmamız lazım en büyük sıkıntılarımızdan biride bu oldu tabi bizim içinde, çantanın içinde olması gerekenler ikimiz içinde eşit miktarda dağıtılıyor ama kardeşim Atakan’ın havlusundan bahsetmeden edemicem :) abi yok böyle bir havlu çanta ya girer girmez diğerleri arasında söz sahibi oldu resmen :) bütün hazırlıklar bitti yola çıkma vakti geldi.
17 Ağustos acı Marmara depremi günü akşamı, Atakan yola çıkmak üzere bana geldi yola 18’i sabahı 3 gibi çıkmayı planlıyorduk. Ama bu tarihin bir önemi vardı Ramazan bayramı arifesi olmasıydı, hazırlıklarımızı yapıp yola revan olduk ilk durağımız olacak olan yer Berceste de mola verip yolumuza devam edecektik. Tahmin edersiniz ki her bayram olduğu gibi herkes yollara düşmüştü, ama bizim avantajımız vardı motosikletle gidiyorduk, yani bizim için trafik dert edilecek bir sorun değildi. Kurtköy gişelerden otoyola girip ilk yakıtımızı almak üzere Opet Mehmetçik Vakfında kısa bir mola verdik, dolum işi bittikten sonra tekrar yola koyulduk. Tahmin ettiğimiz gibi yollar ana baba günü olmuştu bile. İlk mola yerimiz olarak planlanan yere geldik, son sahurumuzu yapmak üzere indik motordan çorbalarımızı içtik, su stoğumuzu da yaptıktan sonra ezanın okunmasıyla beraber tekrardan yola koyulduk.
Başlarda güzel başlayan yolculuk yorgunluğunda verdiği etkiyle kaç km yolumuz kaldı diye sorular sormaya başlıyor insan kendi kendine. Ama benim yorgunluğumun yanında kardeşim Atakan’ın yorgunluğu tartışılmaz bile :) Bolu ya yaklaştığımızda artık gün ışımaya başlamıştı Bolu Highway avm de mola verdik, wc ihtiyaçlarından sonra biraz oturup dinlenelim dedik. Avm lerde genelde olur masaj koltukları dikkatimizi çekti her yerimiz tutulmuştu çünkü sizlere şöyle söyleyebilirim o masajı benim diyen masör yapamaz o an için en iyisi buydu çünkü çok iyi gelmişti bize, toparlanıp tekrardan yola koyulduk.
Artık güneş de hafiften yüzünü göstermeye başlamıştı. Onunda etkisiyle uyku bastırmaya başladı bende ara ara dalıp uyanıyordum arkada, bir anda Atakan’ın dizlerime vurmasıyla irkildim uyumuşum :) kalk kalk diyor bana açtım kaskın vizörünü soğuk havayı yedikçe açıldım tabi. Kastamonu ilçesi olan Taşköprü üzerinden geçiş ile köyümüz olan Boyabat’ın Bürüm/Kozanlı köyüne vardık. Motorla olmamıza rağmen yolculuk epey uzun sürdü tabi çünkü trafik kitlenince millet arabadan inip anlamsızca aralarda yürüyordu, onlara dikkat etmek için yavaş gittik bir süre. En nihayetinde evimize geldik Ailelerimize kavuştuk kazasız belasız yolculuğumuzu sonlandırdık.
Aşağıda yolculuktan bazı kareler paylaşıcam bakabilirsiniz.
Tabi bu Sinop gezisinin sonu değil henüz başlangıcıydı, bir sonraki yazımda biraz köyümüzden birazda Boyabat’tan bahsedeceğim. Okuduğunuz için teşekkürler görüşmek üzere. :)
