Drogą krótkiego wprowadzenia, a dla niektórych - przypomnienia ( Wikipedia, automatyczne tłumaczenie):
"Stanfordzki eksperyment z piankami marshmallow był badaniem nad opóźnioną gratyfikacją przeprowadzonym w 1972 roku przez psychologa Waltera Mischela, profesora Uniwersytetu Stanforda. W badaniu tym dziecku zaoferowano wybór między jedną małą, ale natychmiastową nagrodą lub dwiema małymi nagrodami, jeśli poczekają przez pewien czas. W tym czasie badacz zostawił dziecko w pokoju z jednym ptasim mleczkiem na około 15 minut, a następnie wrócił. Jeśli dziecko nie zjadło pianki, nagrodą była kolejna pianka lub precel, w zależności od preferencji dziecka. W kolejnych badaniach naukowcy odkryli, że dzieci, które były w stanie dłużej czekać na preferowane nagrody, miały zwykle lepsze wyniki życiowe, mierzone wynikami SAT, osiągnięciami edukacyjnymi, wskaźnikiem masy ciała (BMI) i innymi miarami życiowymi."
Warto zatem przypomnieć cytat z (niestety polityka) Calvin'a Coolidge'a:
"Nic na tym świecie nie zastąpi wytrwałości. Talent nie zastąpi wytrwałości; nie ma nic bardziej powszechnego niż nieudacznicy z talentem. Geniusz nie; nienagrodzony geniusz to niemal przysłowie. Wykształcenie nie pomoże; świat jest pełen wykształconych nieudaczników. Tylko wytrwałość i determinacja są wszechmocne. Hasło "Press On!" rozwiązało i zawsze będzie rozwiązywać problemy rasy ludzkiej."