"Ang ka-IBIGAN kong naging KAIBIGAN"
Lahat ng relasyon ay dumaan sa pagsubok.
Pagsubok na akala ko sobra.
Pagsubok na akala ko di ko kaya, pero MALI.
Mali ang aking akala dahil nalagpasin nating dalawa.
Kapit-kamay nating hinarap lahat ng sakuna na mahihiwalay sating dalawa.
Ang tatag natin di ba?
Ang tatag natin 'pag magkasama.
Pero BAKIT?
Bakit nag-iba ka?
Bakit sumuko ka?
May kulang ba?
May iba ba?
O relihiyon ko ba? Kung relihiyon ko man, bakit ngayon lang?
Anim na taon na tayong nagsasama, bakit ngayon pa?
Relihiyon ko lang ba talaga?
Kasi kung relihiyon lang ang iyong dahilan, sana di nalang natin 'to sinimulan.
Sa umpisa pa lang alam mo na ang ating kaibahan.
Nangako ka pa nga di ba?
Nangako ka na hindi ito magiging hadlang sa ating pagmamahalan.
Nangako ka na hindi ito ang magiging dahilan sa ating hiwalayan.
Pero heto, heto tayo. Wasak dahil sa relihiyon ko.
Nasaan na yong pangako mo?
Nasaan na yong mga salita mo na pinanghahawakan ko at pinaniniwalaan ko?
Naglaho na 'no?
Naglaho, kasama mo.
Hay! Buhay nga naman.
Ilang taon na ang lumipas pero di ka pa rin kumupas.
Pagsusumamo ko sayo'y wala pa ring wakas.
Hinahangad ko pa rin na sana makasama kita bukas at sa susunod pang bukas.
Pero syempre malabo na yon at kuntento na ako sa ano mang meron tayo ngayon.
Kaya SALAMAT! :)
Salamat at bumalik ka.
Salamat at winakasan mo ang aking pangungulila.
Salamat at muli mo akong pinasaya.
Di man tayo tulad ng dati, pero di ko ma 'wari ang aking tuwa.
Masaya akong muli kang nakasama.
Masaya akong maging KAIBIGAN ka!
Lahat ng aking gawa ay base sa totoong buhay. Nawa'y nakapagbigay ito ng kunting saya sa lahat ng nakararanas o yong mga taong mag kaugnayan sa aking naranasan. :) Maraming salamat!
photo credit to https://www.google.com/search?q=breakup+pic&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=qVg1NUIiOmPlLM%253A%252CPjJtUKg2yBkyTM%252C_&usg=AI4_-kR6ddneEDkf1oc_7IamWnLP8QTyng&sa=X&ved=2ahUKEwjF8Iz0rc7fAhVFfrwKHcPfBhgQ9QEwCnoECAMQGA#imgrc=Qr7WEMW5-cGp1M: