เครดิตภาพ WETV
สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมมาในแนวของการ เล่าถึงหนังที่ผมชื่นชอบอยู่ครับ โดยการแปลจากภาษาจากนิยายภาษาต่างประเทศครับ เล่ามาเป็นภาษาไทย ซึ่งการแปลของผมเนี่ยใช้โปรแกรม ในการแปลภาษานะครับ ตัวผมไม่ใช่มีความรู้ความสามารถ หรือเชี่ยววชาญด้านของภาษาจริงๆ นะครับ ถ้าหากผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะครับ ก็แค่อยากให้คนที่ชอบเหมือนกันครับได้มีช่องทางอ่าน ได้ติดตามหนังที่เราชื่นชอบครับ ใช้เพื่อความบรรเทิงเท่านั้นครับ
หลัวเฟิง เด็กหนุ่มจากโลกที่ถูกทำลายโดยไวรัส RR ฝึกฝนจนกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก สูญเสียร่างกายจากการต่อสู้กับสัตว์ ยักษ์เขาทองแต่ภายหลังได้นำชิ้นเนื้อของสัตว์ยักษ์เขาทอง พัฒนายีนส์ของตนเอง เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญ ที่ทำให้หลัวเฟิงแข็งแกร่งขึ้น หลังจากนั้นได้ออกสู่จักรวาล อันไร้ขอบเขตพบเจอศัตรูและมิตรต่างดาวหลากหลายเผ่าพันธุ์การต่อสู้เพื่อปกป้องโลกจากศัตรูต่างดาว และต่อสู้กับเผ่าพันธุ์อื่นเพื่อปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์
หลัวเฟิง มีโรคที่แปลกประหลาด คือมักจะปวดหัว บางครั้งถึงท่านโคม่า แต่ทุกครั้งที่โคม่าร่างกายของเขาจะมีสมรรถนะที่ยอดเยี่ยมขึ้น ในชีวิตเขาโผล่มาแล้ว 2 ครั้งตอนอายุ 8 และ 12 มีระดับมันสมองถูกประเมินจากซากอารยธรรมโบราณว่าอยู่ในระดับ 21 ซึ่งมากที่สุดในรอบกว่า 5,000 ปีของมนุษย์ที่ได้รับการทดสอบในระดับหัวกะทิของซากอารยธรรมโบราณ
บทที่ 236
‘มันจบลงแล้ว’ ‘ไม่มีความหวัง’ ‘มันจบลงแล้ว’ คำพูดของบาบาต้า เหมือนกับค้อนทุบไปที่วิญญาณของ หลิวเฟิง ขนทั่วทั้งร่างของเขาลุคตั้งชัน
เอิร์ธทำเพื่อ?
มันดูเกินจริง แต่อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ 5000 ปีก่อน จากบรรพบุรุษของจีน จักพรรดิ์ 3 และจักรพรรดิ 5 พระองค์จากราชวงศ์เสี่ยซางและโจว ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง และช่วงสงครามรัฐ มีการถือกำเนิดขึ้นนับไม่ถ้วนของบุคคลพิเศษที่ส่องสว่างยุคจักรพรรดิดิฉิน หลิวกวนจางแห่งสามก๊กผู้รวมอาณาจักร เผ่าผาแดง ฯลฯ เหรียญจีนแห่งราชวงศ์เหนือและใต้ หยวนหนิงฉินและราชวงศ์ถังซ่ง จนถึงศตวรรษที่ 21 มนุษย์ อาศัยอยู่ในสังคมที่ทันสมัย และระหว่างที่หนี และอพยพ เมื่อครั้งมหานิพพานนั้น ภายในฐานนั้นสงบสุข ผู้คนอยู่กันเป็นสุขที่ฐานและป้อมปราการแห่งหนึ่งมีนักเรียนคนหนึ่งอยู่ที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง
ชื่อของเขาคือหลัวเฟิง
เพื่อนร่วมชั้นอาจารย์เพื่อนโดโจผู้สอบพ่อแม่และญาติพี่น้องคนแรกของเขาและผู้คนที่เขาคลุกคลีด้วยตั้งแต่ยังเด็กพวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงละอองธุลีในชุมชนจีนทั้งหมดอย่างไรก็ตามพวกเขายังคงเป็นส่วนหนึ่งของจีน
เพื่อนร่วมชั้นอาจารย์เพื่อนโดโจผู้สอบพ่อแม่และญาติพี่น้องคนแรกของเขาและผู้คนที่เขาคลุกคลีด้วยตั้งแต่ยังเด็กพวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงละอองธุลีในชุมชนจีนทั้งหมดอย่างไรก็ตามพวกเขายังคงเป็นส่วนหนึ่งของจีน
ตอนนี้…มันจบแล้ว?
‘ไม่!’
หลัวเฟิงรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขาสั่นสะท้าน ความเจ็บปวดเสียดแพง!
ถ้าประชาชนทั้งโลกต้องตายไป ตัวเขาเองจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
“เราต้องฆ่ามัน”หลัวเฟิงชี้ไปที่สัตว์ร้ายเขาทองบนหน้าจอ “มันต้องตายแน่นอน”
“หลัวเฟิง คุณกำลังคิดอะไรอยู่” บาบาต้าถาม
“บาบาต้า สัตว์เขาทองต้องตาย” หลัวเฟิงกล่าว
ไข้ขึ้นหรอคุณเป็นเพียงนักอ่านจิตวิญญาณระดับ 3 คุณมีพลังอะไรที่จะปลุกเร้าสัตว์ร้ายเขาทองระดับดาวเคราะห์ตัวนี้ได้ คุณเป็นสิทธิ์ของ ฮูเหยียนป๋อ แต่ภูมิหลังของสัตว์ร้ายตัวนี้ไปไกลกว่านั้นมากมันเป็นสายเลือดชนชั้นสูงพลังของมันมหาศาลที่จะฆ่ามันตอนนี้มันก็แค่ฝันไป บาบาต้ากล่าวว่า เราไม่มีเหตุผลที่จะต้องต่อสู้กับมัน แม้ว่ามันจะอันตรายก็ตาม เมื่อถึงเวลา คุณเพียงแค่ต้องเข้าไปในยาน ฮูเหยียนป๋อ เมื่อยามปิดลง ไม่ว่ามันจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่สามารถฝากเข้าไปได้ ด้วยน้ำหนักของยาน มันก็ไม่สามารถกลืนมันลงไปได้เหมือนกัน
ไม่ รั้วผึ้งไม่สนใจคำแนะนำของ บาบาต้า
อย่าโง่ ทำไมเราไม่พอครอบครัวและคนที่คุณรักขึ้นยานไปด้วย บาบาต้ากล่าว
บาบาต้า เราเป็นเพียงเต่าที่ซ่อนตัวอยู่ในกระดอง ซ่อนตัวจากวิกฤตนี้ หลังจากทุกอย่างผ่านไปและเราเดินออกมา โอ้มนุษย์ที่เหลือจากไป เพื่อนร่วมงานพ่อแม่ฉันมี เพื่อนบ้าน ฯลฯ ตายกันหมด เหลือแต่ฉันและครอบครัว ไม่มีความหมายอะไรเลย พ่อแม่ของฉันจะอยู่ได้ยังไร ฉันจะอยู่กับสิ่งนั้นได้อย่างไร หลัวเฟิงถาม
เป็นไปไม่ได้ที่จะจินตนาการ
มันเป็นฉากที่หลัวเฟิงนึกไม่ถึง มันน่ากลัวมาก มันทำให้หัวใจของเราเย็นชา
ฉันไม่สามารถเข้าใจมนุษย์และวิธีคิดของคุณ บาบาต้าไม่พอใจ คุณไม่คู่ควรเลย คุณยังต้องการต่อสู้
มนุษย์ไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากสังคม
มนุษย์ไม่สามารถจุได้โดยปราศจากสัญชาติหรือมาตุภูมิ
ถ้าโลกว่างเปล่าและโดดเดี่ยวโดยมีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว ก็เท่ากับตาย หัวใจของหลัวเฟิงเย็นยะเยือกเมื่อคิดถึงเหตุผลนี้
บาบาต้าเมื่อประเทศถูกทำลายผู้รอดชีวิตจะมีชื่อพวกเขาถูกเรียกว่าเป็นทาสของชาติที่พ่ายแพ้
แผ่นดินเป็นรากของเขา
จีนคือรากเหง้าของเขา
เมื่อร่างกาย ใบก็จะแห้งและร่วงโรยไปด้วย
และตัวเขาเอง… เขาเป็นเพียงหนึ่ง ในใบไม้จำนวนนับไม่ถ้วน เป็นเพียงใบเดียวที่ดีกว่าเล็กน้อย
เมื่อแรกตายแล้วใบจะอยู่ได้อย่างไร
บาบาต้าบอกฉันทีฉันจะฆ่ามันได้ยังไง ความคิดของหลัวเฟิงผ่านไป
เอาน่าไม่มีทางเลือก บาบาต้ากล่าวโดยไม่ลังเลใดๆ
บาบาต้าคุณสร้างยานอวกาศได้คุณสร้างอาวุธที่แข็งแกร่งพอดีจะฆ่ามันไม่ได้เหรอ ความคิดของหลัวเฟิงเกิดคำถาม วิตกกังวลอย่างมาก
อาวุธที่สามารถสังหารสิ่งมีชีวิตระดับดาวเคราะห์ได้
บาบาต้าเข้าใจความวิตกกังวลของหลูเฟิง เขาคิดอย่างรอบคอบ หลัวเฟิง ในระดับดาวเคราะห์ระดับ 1 ถือว่าแข็งแกร่งมากนักรบระดับจักรวาลและบนสามารถต่อสู้กับกลองยานระหว่างดวงดาวได้ด้วยร่างกายเท่านั้น ซึ่งหมายความว่า กองยานระหว่างดวงดาวทั่วไปมีช่องว่างที่ยากลำบากในการฆ่าการต่อสู้ระดับจักรวาล การฆ่าระดับดวงดาวก็ต้องใช้อาวุธที่ทรงพลังเช่นกัน
อาวุธระดับนั้น การสร้างมันซับซ้อนและยาก มันต้องใช้เวลาอย่างน้อย 2-3 ปี บาบาต้าพูด แต่อย่างไรก็ตามด้วยความเร็วของสัตว์ร้ายเขาทอง 1 เดือนก็เพียงพอสำหรับมันที่จะกวาดล้างโลกทั้งใบ
หลัวเฟิง เข้าใจ
อสูรกายอวกาศเขาทองกำลังนำสัตว์ทะเลจำนวนนับไม่ถ้วนบุกเข้ามาทั่วโลกและดินแดนของมัน มันเร็วเกินไปจริงๆ
หลัวเฟิงมีอะไรอีก
การสร้างอาวุธที่แข็งแกร่งเป็นส่วนที่ง่าย และการใช้งานและการยิงล่ะ การเข้าถึงเป้าหมายด้วยอาวุธเช่นนี้เป็นเรื่องยากมาก บาบาต้ากล่าวว่า นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม ถ้าเจ้าต้องการต่อสู้จริงๆ มีทางเดียวเท่านั้น
บอกฉัน หัวใจของหลัวเฟิงเล่นไม่เป็นจังหวะ
มีซากเรือประจัญบานในจักรวาล ซากเหล่านั้นสามารถนำไปใช้เป็นอาวุธได้ แม้ว่าเวลาจะกัดกร่อนบางส่วนและทำให้ใช้งานไม่ได้ แต่ถ้าฉันสามารถแก้ไขได้ พวกเขาก็อาจจะกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง บาบาต้ากล่าวว่า แน่นอนทั้งหมดนี้ต้องอาศัยโชคอย่างมาก ท้ายที่สุดแล้ว อาวุธที่สามารถพลาดดวงดาวได้นั้นถือว่าทรงพลังแม้ในหมู่กองเรือระหว่างดวงดาว ตัวอย่างเช่น เรือของหัวหน้าคุณเป็นเพียงเรือขนส่ง อาวุธของมันค่อนข้างอ่อนแอกว่า
หลัวเฟิงฟังแล้วมีความหวัง
ถูกต้อง….
มองผ่านซากปรักหักพังโบราณ มองหาอาวุธที่เหนือมนุษย์
บาบาต้า คุณช่วยวัดความแข็งแกร่งของสัตว์ตายอวกาศนี้อย่างแม่นยำได้ไหม หลัวเฟิงถามว่า การรู้จักตนเองและศัตรูเป็นวิธีเดียวที่จะชนะการต่อสู้ 100 ครั้งโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ
มันคือ
บาปาต้ากล่าวว่า ดูสิ เขาบนหัวของมันที่ปิดด้วยลายสลักสีทอง มันมีเขาที่ยื่นออกมาหรือเปล่า
หลัวเฟิ่งมองที่หน้าจออย่างระมัดระวัง
ถูกต้อง บนหัวของสัตว์ตายเขาทอง นอกจากเขา 1 อันที่พุ่งทะลุฟ้าแล้ว ยังมีส่วนที่ยื่นออกมาเล็กน้อยอยู่ข้างๆ
การเจริญเติบโตของสัตว์ร้ายเขาทองนั้นง่ายต่อการตรวจสอบ เพราะในแต่ละช่วงจะมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันไป ระยะทารก บนหัวมีเขาเดียว ระยะโต เริ่มโตมีเขาหน่อที่ 2 คือช่วงวัยรุ่น เริ่มมีเขาหน่อที่ 3 คือช่วงวัยผู้ใหญ่ พอเริ่มมีเขาหน่อที่ 4 ช่วงนี้ก็คือช่วงโตเต็มที่ มันก็จะงอกเขาที่ 5 มาด้วย
เมื่อพลังของมันเพิ่มขึ้นลวดลายบนเขาของมันก็จะซับซ้อนมากขึ้นจนในที่สุดเขาของมันก็ดูเป็นทองคำเกือบทั้งหมด
นั่นเป็นเหตุผลที่มันมีชื่อว่าสัตว์เขาทอง บาบาต้ากล่าว
หลัวเฟิงเข้าใจ
เมื่อมันโตเต็มที่มันจะกลายเป็นสัตว์ร้ายเขาทองระดับเจ้าแห่งภาค ความเร็วในการเติบโตของมันจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน
ไม่น่าแปลกใจเลยที่มัน สามารถกลืนฐานทัพได้เพราะว่าฐานทัพส่วนใหญ่ทำจากโลหะ หลัวเฟิงถอนหายใจ
ผ่อนคลายในฐานะสัตว์ร้ายผู้หรือกิน แม้ว่าเขาอาจมีโลกภายในของเขาเอง แต่มันยังเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆที่ยังเด็กอยู่ มีขีดจำกัดในการกิน บาบาต้ากล่าวว่า อย่างไรก็ตามหลัวเฟิงฉันยังคงต้องแนะนำคุณ ไม่ใช่สัตว์ร้ายในอวกาศแม้แต่ตัวเดียวที่ควรค่าแก่การปลูกปั้น เลือดของพวกมันประกอบด้วยความทรงจำและประสบการณ์ที่สะสมมาจากสมัยโบราณ
การฆ่าสัตว์ร้ายในอวกาศนั้นยากมาก
การฆ่าสัตว์ร้ายเขาทองที่อยู่ในอันดับต้นๆนั้นยากยิ่งกว่า
อาจารย์เคยได้ยินมาว่ามีครั้งหนึ่งผู้เป็นอมตะในจักรวาลที่ได้พบกับสัตว์มีเขาสีทองระดับหลอดและต้องการฆ่ามันโดยปกติแล้วการท่า Sector load อย่างไม่ยอมแพ้นั้นเป็นเรื่องยากอย่างไรก็ตามในขณะที่สัตว์ร้ายไม่สามารถชนะการต่อสู้ได้มันก็ยังหนีไปได้ บาบาต้าถอนหายใจ สายเลือดเหล่านี้มีจำนวนประชากรน้อยมาก แม้ว่าคุณจะสามารถชนะในการต่อสู้ได้ แต่การฆ่าพวกมันเป็นเรื่องยากมาก
หลัวเฟิงเงียบ
ถ้าไม่ลองจะรู้ได้อย่างไร หลัวเฟิงกล่าวว่า บาบาต้าการต่อสู้ครั้งนี้ฉันไม่มีทางเลือก
มันต้องตาย
ถ้าไม่ ปล่อยให้มันทำลายมนุษยชาติหมดโลก ฉันยอมตายก่อนดีกว่า หลัวเฟิง พูดอย่างจริงจัง
หลัวเฟิงไม่เคยมองว่าตัวเองสูงส่งหรือยิ่งใหญ่ เขาสามารถเฝ้าดูฐานทั้งหมดถูกสัตว์ร้ายเขาทองกลืนกิน
อย่างไรก็ตามเมื่อเผชิญหน้ากับการสูญพันธุ์ของมนุษยชาติและการล่มสลายของจีน เขารู้สึกว่าเขาเป็นเพียงใบไม้ที่ไร้รากและไม่มีความหมายในการมีชีวิตอยู่ เขายอมตายเสียดีกว่าปล่อยให้มันเกิดขึ้น
วิธีคิดโง่ๆแบบนี้
บาบาต้าทำอะไรไม่ถูก น่าเสียดายที่ยานของอาจารย์ ไม่มีอาวุธเลย
สำหรับสิ่งมีชีวิตอมตะ อาวุธเหล่านั้นไม่มีความหมายมากนัก เช่นเดียวกับยานของอาจารย์ ลำตัวทำจากแกนแท้ของทองแดงผสม เศษ 1 ชิ้นหนักกว่า 1 ตัน ญาณทั้งลำมีน้ำหนักเท่าไหร่ ด้วยความแข็งแกร่งของมัน เพียงแค่เร่งความเร็วจนน่าสะพรึงกลัวพร้อมกับความสามารถในการเจาะทะลุเท่านั้น ไม่มีใครทำลายมันได้
โดยปกติแล้วการบินในจักรวาล ทะลุดาวเคราะห์น้อยและกระแทกผ่านพวกมัน ตัดพวกมันเหมือนเต้าหู้ ไม่มีผลกระทบ แม้แต่ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งยังอาจถูกผ่าได้
การฆ่าระดับดาวก็เหมือนกับการหั่นผัก
น่าเสียดาย
ยานเสียหาย ไม่สามารถขึ้นบินได้
ในขณะที่หลัวเฟิง กำลังคุยกับปาปาต้า ในหัวของเขา คนอื่นๆ ในห้องก็เช่นกัน
เฒ่าหวง หากเป็นสิ่งมีชีวิตระดับเดินทางระดับ 8 หรือ 9 ดาว เรายังมีความหวัง ถ้ามันอยู่ระดับดาราโอกาสสำเร็จก็มีแค่ 1% ชายชราสองคนนั่งคุยกันเงียบๆ
โอ้ Old Li มีอะไรจากการสนทนาของคุณที่นั่นไหม ชายชราผมขาวโพลนถาม
โอ้ สมัยมหาปรินิพพานไม่มีที่ไหนทดสอบหัวรถนิวเคลียร์จำนวนมากได้ อย่างไรก็ตามในยุคของสำนักงานใหญ่มีพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ที่มีระยะทางหลายหมื่นกิโลเมตร สิ่งเดียวคือ Old Li พยักหน้า
แผนรายละเอียดจะต้องหารือโดยผู้เชี่ยววชาญของประเทศต่างๆ ฉันคิดว่าถ้าเราล้มเหลว
คุณกำลังพูดถึงโครงการเอาชีวิตรอดของมนุษย์ Old Li มองไปที่เขา
Old Li มองย้อนกลับไป
ทั้งสองได้ทำงานเสียเลือดเสียเนื้อในช่วงมหาวิทยาลัยปรินิพพานสร้างเมืองใหญ่ แน่นอนว่าพวกเขาทนไม่ได้ที่จะสูญเสียประเทศและผู้คนไป
คนธรรมดาล้วนใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แล้วจู่ๆจุดจบก็มาถึง Old Li หลับตาลง น้ำตาไหลพรากก่อนที่จะเปิดมันอีกครั้ง สายตาของเขาแน่วแน่ๆ ฉันเชื่อว่าทุกประเทศเหมือนกันหมด ให้โครงการเอาชีวิตรอดของมนุษย์นั้นเริ่มต้นอย่างเงียบๆ หากเราไม่สามารถป้องกันได้ เราจะทำอย่างเต็มที่ สำหรับรายละเอียดทั้งหมด เราจะคุยกันหลังจากออกจากพื้นที่เสมือนจริงแล้ว
Old Li พยักหน้า แต่เขาก็รู้สึกหายใจหนัก
บางที.. ถ้ามันไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น Old Li พูดอย่างเงียบๆ
ทั้งห้องประชุม
ไม่ว่าจะเป็นนักสู้อยาก หลัวเฟิร์น, ฮง , เทพสายฟ้า หรือผู้เชี่ยวชาญบางคนที่ได้รับเชิญจากแผนกอาวุธ
พวกเขาต่างระดมสมองเพื่อหาทางออก
พวกเขาเป็นชนชั้นสูงของโลก
ไม่มีใครยอมใคร
Location | Samutsakorn, Thailand
ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน โหวตให้กำลังใจจากคุณ
SSUDJAI SSUDJAI SSUDJAI SSUDJAI SSUDJAI
