This is a very heartbroken poem. Someone handed this to me when we were in highschool, and I never thought that it was me he was referring to this poem.
Please read!
KAIBIGAN KO, MAHAL KO!
Magmula ng ika'y aking makilala
mundo'y kong ito'y biglang nag-iba
at ang puso ko'y biglang kumaba
pag-ibig na kaya itong nadarama
Inisip kita at pinanaginipan
iniyakan pa at pinagpantasyahan
inibig pa kita at nang boung sarilinan
kahit na sarili ko ay nasasaktan
At ito na nga ang oras dumarating
nararamdaman ko'y dapat nang sabihin
Nang paghihirap ko'y di na pasanin
nang isang tulad ko sayo may pagtingin
Nasabi ko na ang lahat at totoo
sa akala kong tama ang ginawa ko
ang akala ko ba ika'y matutuwa
ngunit hindi pala, ikaw ay namangha
Kaya heto ako ngayun palalayo
di maiwasan umiyak itong puso
Ang pagdurusa ko ay aking dadalhin
At upang ikaw at aking palayain.
Hope you like it.
Thanks!😉