မေကြးတကၠသိုလ္ႀကီးစီသို႔
မေရာင္မလည္ႏွင့္ ဘို႔႐ို႔ဖားယား အဝတ္အစား
ဝတ္ကာ.....တက္တက္ႂကြႂကြ ေက်ာင္းသို႔ေရာက္လာခဲ့သည္... ထိုအခ်ိန္မွာ 1.12.2013 ခုႏွစ္ျဖစ္သည္။
မ်ားလွစြာေသာ....ကိုယ္လိုသူလိုေက်ာင္းသားမ်ားလည္း
ေတြခဲ့ရသည္။
အတန္းတက္ရန္မည္သည့္အခန္းတြင္တက္ရမွန္းမသိ ထို႔ေၾကာင့္
မိမိေ႐ွ႕တည္တည့္တြင္႐ွိေသာ....လူတစ္အုပ္ကိုေတြရ၍ အကူအညီသြားေတာင္းခဲ့မိသည္။ ထိုသူတို႔သည္ ၿမိဳ႕ႀကီးသားအသြင္အျပင္ေပၚပါသည္......ၿမိဳ႕ႀကီးသားျဖစ္ေသာေၾကာင့္.....ၿမိဳ႕ႀကီးသားမ်ား၏ဂ်င္းထည့္ခ်င္းပညာျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ေက်ာင္းတစ္ပတ္ ပတ္ၿပီးအခန္း႐ွာေဖြခဲ့ရသည္။
ထိုၿမိဳ႕ႀကီးသားမွာမိမိႏွင့္တစ္ခန္းတည္းအတူတူ....ေနာက္ပိုင္းအခ်ိန္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် ထိုသူတို႔ႏွင့္ခင္မင္မႈရလာကာ....ထိုသူ႔တို႔၏စိတ္သေဘာထားေကာင္းမြန္မႈႏွင့္ အဆအေနာက္သန္မႈတို႔ပါသိလာရသည္။
တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္အေပါင္းအသင္းသူငယ္ခ်င္းမ်ားပိုမိုလို႔ရ႐ွိလာသည္....ဤသို႔ျဖင့္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ႏွင့္ေက်ာင္းတက္လာကာ ယခု 2017ခုႏွစ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား Final Year သို႔ေရာက္ခဲ့ၾကေလၿပီ......ေနာင္ႏွစ္ဆိုသူတို႔ဘြဲ႔ယူၾကရေတာမည္...မိမိမွာ ဒုတိယႏွစ္ပဲ႐ွိေသးေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည့္
ေနာင္ႏွစ္ဆိုကြၽန္ေတာ္.....သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလြမ္းေနရေတာ့မည္
Written by Paing Zaw Htet
