Lumipas ang napakahabang panahon,
Susulat ulit ako ngayon ng tula sa pangatlong pagkakataon.
Ikaw ang naging inspirasyon ko,
Ngunit siya ang inspirasyon mo.
At kahit kailan man,
Hindi ako magiging SIYA.
At kahit kailan, hindi ko rin naman gugustuhing maging SIYA.
Bagamat gusto kong ibigin mo ako sa anong katangian ko,
sa totoong AKO,
At sa ugaling meron AKO.
Ngunit alam kong may pagkakataon sa buhay natin na kailangan talagang sumuko.
Sumuko sa taong dahilan kung bakit tayo kumakapit,
Kahit ito'y nagdudulot pa ng sakit.
Kumakapit sa panaginip na SIYA at AKO ay magiging KAMI.
Gumising na lang tayo! Lalo na ako sa reyalidad.
Gumising na tayo sa katunayang ang buhay ay hindi makatwiran.
Gigising na rin ako sa panaginip na SIYA ay magiging AKIN.
At tanggapin ang mga salitang SIYA, ay para lamang sa KANIYA.
Ngunit tila ito'y isang bangungot na walang katapusan.
Bangungit na gusto ko kahit na araw araw kong mararanasan.
Mga bangungot na gusto kong isabuhay kahit pa hanggang sa kahuli-hulihan.
Mga panaginip na rin na ayaw kong bitawan dahil ayokong magising sa katotohanang,
Hindi mo ako talaga ako mahal.
Hindi mo ako kailanman mamahalin.
At higit sa lahat kahit isang saglit hindi mo talaga ako minahal.
Sapagkat kahit kailan,
HINDI TALAGA AKO MAGIGING SIYA.
Please follow and support our very own 
