Təbiətin qisası.

Təbiətin qisası.
Məşhur səyahətçi Tur Heyerdal yazırdı: 1947-ci ildə bərəmizlə Sakit okeanda səyahət edirdik. 101 gün ərzində 8 min kilometr yol qət etdiyimiz sürəcə insan fəaliyyəti ilə bağlı bir dənə olsun əlamətə rast gəlmədik. Okean o qədər şəffaf idi ki, sular par-par yanırdı.
Və üstündən 22 il sonra yenə səyahətdə idik. Bu dəfə papirus qayığımızla Atlantik okeanında. Afrika sahillərinə yaxın okeanda gördüyümüz mənzərə bizdə dəhşət hissləri oyandırdı. Sular boyunca plastik qablar, neylon əşyalar, boş butulkalar, konserv qabları və bu kimi zibillər üzürdü. Mazut topaları okeanın səthində ürəkbulandıran mənzərə yaratmışdı.
Səyyahın təsvir etdiyi hadisələrin baş verdiyi zaman kəsiyi o qədər də uzun deyil. Amma bəşər övladı nə qədər də " irəli" getmiş, deyilmi?
Biz təbiətə sitəm eləməklə məşğuluq. Dili, ağzı yoxdur, özünü müdafiə eləyə bilmir, ondan çox rahatıq, yəni.

Bir də gəlin, artan dəhşətli xəstəliklərin, qlobal istiləşmənin, suların qıta çəkilməsinin səbəbini araşdıraq. Heç şübhəsiz, bu dilsiz - ağızsız təbiətə etdiyimiz sitəmlərin cavabıdı.
Qlobal istiləşmənin, elmi dildə " istixana effektinin" başlıca səbəbi planetdə karbon qazının artması ilə bağlıdı. Zavod tüstüləri, məişət tullantıların üfunəti və sairlər planetimizi məhvə sürükləyir. Yediyimiz qidaların mənşəyini araşdırsaq gərək aclıq elan edək. Engels demişdi ha, təbiətin qisası amansız olacaq.
O qisas baş verməkdədir, incidilmiş, təhqir olunmuş təbiətin qisası.