Magandang umaga Pilipinas. Marahil ay nagtataka ang karamihan kung bakit wala man lang akong naisulat ngayon. Ako po'y hindi nagtatago haha. Sumasakit lang talaga ang aking likod at sa katunayan ay dalawang araw na akong hindi nakapasok sa trabaho. Nang dahil sa aking nararamdam ay nagdulot ito sa'kin ng pagkalat o pagkahina. Uminom ako ng gamot dahil hindi nga maganda ang nararamdaman ko. Ang dulot naman nito ay pagkaantok, sa kadahilanan na masakit ang likod ko at ang aking hita.
Sa tuwing ako'y yumuyuko ay lubhang sumasakit ang aking likod. Mabuti na lang at umigi na ang aking pakiramdam ngayon. Sa wakas ay makapapasok na rin ako sa trabaho. Kailangan na kasi, kung hindi lang sana ay ibig ko pang magpahingan nang lubos-lubos. Nang sa gayon ay guminhawa nang maiigi ang aking pakiramdam.
Sana ay tuloy-tuloy na ang pag-igi ng aking pakiramdam, kasi kailangan na talaga dahil wala na rin akong pera panggastos haha.
Ngayong araw ang bagong simula. Sisimulan ko sa pagbili ng ulam sa tindahan, tapos ay magsasaing. Post-post dn muna hangga't may oras, kasi kapag dumating na ang 12 ng tanhali ay nalalapit na ang oras ng pagpasok. Minsan kapag sinipag ako ay namamlantsa pa ako ng uniporme ko pagpasok, pero kadalasan ay hindi dahil maayos ko naman naisampay, kaya naman hindi ito masyadong gusot.
Mabilis lang ako kumilos, hindi umaabot ng 20 minutos tapos na. Sa loob ng kinse minutos ay natapos ko na ang laht-lahat. Tatae, maliligo at magbibhis. Ganoon lang kasimple haha. Sabay lakad patungo sa trabaho.
Nitong mga nagdaang araw talaga ay masama pakiramdam ko. Mantakin mo tirik na tirik ang araw tapos ako giniginaw. May sinat pala ang pobre. Hindi ko naman alintana 'yon, sapagkat nandiyan naman si baby 
Umaga na oras na ng almusal ako muna ay pansamantalang magpapaalam. Wala man kwenta itong post ko pero para sa aking kung may nag-aalala man ay masasabi kong maayos na ako at lalaban lang. Kailan man ay hindi ako susuko.
