Ahmet, 12 yıllık eğitim hayatının sonuna gelmiştir. Bu 12 yıl boyunca derslerini aksatmamıştır ancak pek de çalışkan bir öğrenci değildir. Anlatılan konuları biraz da zor anladığı için sınavlarda sıkıntılar yaşayabilmektedir. Acısıyla tatlısıyla 12 yılı bitirmiş olmanın mutluluğunu yaşasa da önünde kocaman bir üniversite sınavı vardır..

Ahmet, ilk zamanlar üniversite sınavı için hazırlıklara başlamıştır. Çevresinden ona karşı büyük beklentilerin olduğunun farkındadır. Bu nedenle gece gündüz ders çalışmaya, konu tekrar etmeye ve test çözmeye kendini adeta adamıştır. Bu ders çalışma süreci maalesef sadece bir hafta ile sınırlı kalmıştır. Verimli geçen bu bir haftanın sonunda Ahmet, "Sınava daha çok var" hissiyatına kapılmıştır ve çalışma saatlerini daraltmıştır. Artık daha az ders çalışmakta, kendi zevk ve eğlenceleri için daha fazla zaman ayırmaktadır.

Zaman geçtikçe Ahmet'e göre "Sınava daha çok var"dır. Ancak bu durumun tam tersi olduğunu sınav günü anlayacaktır. Ne yazık ki çevresindeki baskılara, isteklere rağmen ders çalışmamakta ve hala kendi eğlencelerinin peşinden koşmaktadır. Aradan çok zaman geçmesine rağmen hala "çok var" diyerek zaman kaybeden Ahmet, zamanın nasıl geçtiğinin bile farkında olmadan sınava son 10 gün kaldığını görür ve adeta eli ayağına dolaşır, telaşlanır. Ancak bu telaşını çevresine hissettirmemeye çalışır, çünkü onlar daha önce uyarmışlardır...

Ahmet'i oldukça büyük bir telaş sarsa da bu sefer de sınava çok az kaldığı için "İş İşten Geçti" olarak düşünmeye başlamıştır ve yine ders çalışmıyordur. Her gece uykularından uyanıyor, üniversite hayalleri kuruyor ancak son 10 gün kalan sınava hiç çalışmadığını unutuyordur. Sınava girdikten sonra sadece kendinin değil, başta ailesi olmak üzere herkesin hayallerini yıkacağının ve güvenini sarsacağının farkında bile değildir...

Hiçbir şey için geç değildir. Yeter ki doğru sistem ile çalışın ve yeteri kadar azimli olun...