Herkese Merhabalar,
Bloğumda, filmlere olan düşkünlüğümü bir yazı serisiyle size aktarmaya başladım. Bu yazımda ise filmleri biraz arka planda bırakarak genellikle o filmlerin sinemaya aktarılmasında büyük role sahip olan Quentin Tarantino'dan bahsetmek istiyorum.
Yönetmenliğin yanı sıra senaristlik yapmakla beraber bazı filmlerde oyuncu olarak da sevenlerinin karşısına çıkmıştır. Kendisi bir söyleminde iki tarz senaryo olduğundan bahsetmiştir. Birincisi film senaryosu, ikincisi ise gerçek hayattan daha gerçek senaryo. Hatta film senaryosunun gerçek dışı olduğunu söylerken yine kendi imzasını taşıyan "Ucuz Roman" ve "Rezervuar Köpekleri" filmlerinin gerçek hayattan daha gerçek olduğunu iddia ediyor. Quentin Tarantino'yu bu kadar başarılı kılan önemli etkenlerden biri de bu özelliği. Hikayeyi anlatış biçiminde büyük bir farklılık vardır. Filmleri genellikle aynı bir kitap gibi bölüm bölüm ilerler. Siz bu bölümleri izlerken hikayenin akışının bozulduğu veya çok farklı hikayeleri izlediğinizi düşünebilirsiniz. Fakat filmin son kısımlarında öyle bir bağlantı kullanır veya hikayeyi öyle bir noktaya getirir ki sizi tam anlamıyla dumura uğratır.
İkinci bir özelliğinde bahsedersek kullandığı müziklerden bahsedebiliriz. Film müzikleri filmin o anki sahnesinde yaşatılan duyguyu güçlendirmek, hissiyatı arttırmak için kullanılır. En azından bu benim düşüncem. Tarantino ise bize yaşattığı duyguları müziklerle güçlendirmek konusunda büyük bir başarı sergiliyor. Aranızda Kill Bill'in efsane müziğini bilmeyen yoktur sanırım.
Günümüz sinemasında bile hala kanlı sahnelerin işlenişinde bir başarısızlık söz konusu olduğunu söyleyebilirim. Bu belki vahşet uyandırmamak için belki meşakkatli olduğu için belki beceremedikleri için belki de bambaşka bir sebebi vardır, bilemiyorum. Eğer bir Tarantino filmi izlediyseniz, kanlı sahnelerin gerçek olduğu düşüncesine kapılabilirsiniz çünkü bu konuda gerçekten gayet başarılı. Diğer bir yandan karakterlerin yaşadığı duyguları da izleyiciye çok iyi aktarıyor. Yaralanan karakterlerin acı yüzünden serzenişleri, dövüşen iki kişinin dövüş anındaki ya da dövüşten sonraki yorgunluğu, bir kriz anında soğukkanlı karakterlerin sakin duruşu ve diğer karakterlerin korkuyu yaşayışı Tarantino tarafından çok iyi işleniyor.
Kullandığı diyaloglardan benim için hiçbir zaman sıkıcı olmadı. Karakterler bazen boş boş konuşsa bile sıkılmadan dinledim. Çünkü diyalogları gerçekten sıra dışı. En son filmi olan "Hateful Eight"in süresi tam 3 saat 7 dakika. Birçok filme göre uzun bir süresi olan bir film. Bu kadar uzun bir süreye sahip olan filmin tek bir dakikasında sıkılmadan, büyük bir keyifle izledim. Filmleri yarıda kapatmak gibi bir huyum yoktur eğer başına oturduysam bitirmeden kalkmam kolay kolay. Fakat böyle uzun sürelere sahip filmlerin bazılarını iki solukta izlediğimi söyleyebilirim. Çünkü işlenişi ağır olan bu filmler sizi bir noktada sıkabilir. Ama Tarantino'nun konuyu işleyiş tarzı beni hiçbir zaman sıkmadı aksine etkiledi.
2019 yılında sinema dünyasının iki devi olan Brad Pitt ve Leonardo DiCaprio'nun bir araya geldi bir filmin altına da imza atacak. Bu kadar kaliteli bir üçlünün dahil olduğu film için şimdiden gün saymaya başladım. Umarım Tarantino çizgisinden ödün vermez ve bu kaliteyi bozmadan aynı kalitede yapımlarla karşımıza çıkar. Sevgilerle.