Öncelikle merhabalar. Aşağıda okuyacağınız hikayenin telif hakları şahsıma aittir. Yazara bizzat ulaşmak istiyorsanız instagram adresi @ebru_48y’dir. İyi okumalar hikayenin devamı gelecektir.
"Sınıf nerde"dedi.Gözlerimi kapatıp derin bi nefes verdim bu demek oluyor ki beni duymamış...Kafamı çevirip "ders bitti herkes dışarı çıktı sende uyuyordun uyandırırsam bana kızarsın diye korkup uyandırmadım seni" dedim.
"Benden korkuyor musun" dedi.
"Herkes korkuyor "
"Seni sordum ben" dedi öfkeyle az önce masum çocuk gitmişti ama artık ondan korkmuyordum 2 dk önce korktuğum çocuktan şimdi neden korkmuyorum ki kafamı iki yana sallayıp
"Hayır korkmuyorum" dedim kaşlarını yukarı doğru kaldırıp yüzüme baktı.Yüzüme yaklaşıp gözlerimin içine baktı gözlerimi gözlerine kitledim.Kokusu yine burnuma dolmuştu gözünün altındaki benine bakıp tekrar gözlerine baktım.Kaşlarını aniden çatıp kolumdan tuttu "Peki ya şimdi" dedi
"Hala korkmuyorum"dedim.Öfkeyle nefes verdi kolumu daha çok sıkıp "Şimdi"dedi "Canımı acıtıyorsun Pusat ama korkmuyorum neden bunu istiyorsun ki" dedim inleyerek kolumu hızla bırakıp "Neden korkmuyorsun lan neden" diye bağırdı hızla pencere olan duvara yasladım.Yutkunup, "Pusat bağırma lütfen"dedim. Öfkeyle masaya vurup
"Şimdi korkuyorsun işte" dedi tekrar bağırarak ellerimi kulaklarıma gitmişti istemsizce gözlerim dolmuştu. "Ben korkmuyorum bağırma senden korktuğum için değil bu davranışım lütfen bağırma " masaya vurduğunda yerimde sıçradım.
"Kes şu saçma oyunu korktuğun her halinden belli" diye tekrar bağırdığında gözlerimden aşağı yaşlar süzülmeye başladı kafamı sağa sola sallayıp "Korkmuyorum işte oyun oynadığımda yok kes bağırmayı" diyip ayağa kalkıp sıradan çıktım.Yanından çekerken gözlerim karardı yer ayaklarımın altından kaymaya başladı.Kafamı çevirip Pusata baktım elimle Masayı tutup ayakta durmaya çalıştım.Pusat yüzüme bakıp...
Posted from my blog with SteemPress : https://onlyblack.timeets.xyz/2018/08/24/bolum-7/