Her sabah erkenden uyanıyorsunuz saat 7 gibi kahvaltınızı yapıp 9'da iş başında olmanız gerekiyor. Bahsettiğim herhangi bir memurluk ya da ofis işi değil, üniversite. Sabah erkenden çıkıp okula gidiyorsunuz, hava doğru düzgün aydınlanmamış bile, tabi bir tek siz değilsiniz sizinle aynı kaderi paylaşan ilköğretim çocukları, liseli gençler, otobüste giderken gözlerini açmakta zorlanan, hayatın yorgunluğu gözlerinden okunan yaşlılar ve başına geleceklerden habersiz çocuklar.
Çocukları görünce bazen keşke çocuk olsam diyorum, çünkü hiçbir şeyin farkında değiller, gelecek kaygıları yok, en fazla top oynamak için yarın babamdan nasıl izin alırımın düşüncesi içerisindedirler. Sonra başka bir gün okula giderken görüyorum onları, sırtlarında çanta ellerinde su şişeleri. İşte o zaman iyi ki büyümüşüm diyorum, en azından 1-2 seneye kadar okul musibetinden kurtulurum. Ama onların gidecek daha çok yolu var :)
Sabah 9'da varıyorum okula, gün boyunca bitmek bilmeyen derslerden sonra nihayet akşam 5 te çıkıyorum okuldan. Gün boyunca okulda ders dinlemenin vermiş olduğu yorgunluktan! Sonra birde vizeleriniz yaklaşmış ve siz daha notları temin etmemişseniz işte o zaman başlıyor asıl stres. Bu stresin çözümü basit aslında, dizini kırıp oturacaksın masaya derslerini çalışacaksın. Tabi öğrenci milleti sınavdan bir gün öncesine kadar hep yeterli zamanınız vardır :)
Şimdi de kendim stresli zamanlarımda yaptıklarımı anlatayım ama asla bir tavsiye değildir :)
1-) En çok yaptığım ve diğerlerine nazaran daha faydalı olan UYUMAK (Her şey kısa bir sürede olsa unutuluyor.)
2-) Ahmet şerif izgören gibi kişisel gelişim yazarlarının kitaplarını okumak. Hayata daha pozitif bakmanızı sağlıyor.
3-) O an ki durumumdan daha kötü durumda olan insanları düşünmek. Nede olsa “ Beterin beteri var” değil mi?
4-) Geçmiş te atlattığım sıkıntıları düşünmek. Bir zamanlar sanki hiç bir çare bulamayacağımı düşündüğüm olaylardan şimdi eser yok.
Bir sonra ki proje " Hayatınızı değiştiren olaylar " gibi bir konu başlığı olabilir.