Uhmmmmm... Ang tagal pa ng panahon ng aming pagsasama ulet ng aking ina dahil biglang nawalan sya ng pag asa dahil walang perang maidadala sa paguwi nya.
Litrato
Minsan naiisip ko nalang na talaga bang wala nang pag asang magkasama kaming lahat na buo at maligaya....
Hindi ko lubos maisip ang aking kabiguan na makita ulet ang aking ina. Parang biglang binuhusan ng asido ang aking katawan sa sobrang sakit na nararamdaman pero, wala akong magagawa kundi maghintay nalang ng panibagong pag uwi nya.
