title_image

สวัสดีครับผม เดี๋ยวนี้เราไม่ค่อยจะได้ยินคำว่า "สภากาแฟ" กันบ่อยนัก ยิ่งเด็กๆ ยุคใหม่ ยุคไอที ยิ่งไม่ค่อยจะคุ้นเคยกับคำ คำนี้เลย ^^

"สภากาแฟ" ที่มาของคำ คำนี้ ผมค่อนข้างชอบนะ อิอิอิ คนทั่วไปจะคุ้นเคยกับคำว่า "สภาผู้แทนราษฎร" "สภาทนายความ" หรือสภาอื่นๆ อีกมามาย ซึ่ง "สภา" เนี่ย ถ้าพูดกันแบบเข้าใจง่ายๆ เลย ก็คือ สถานที่ถกเถียงและที่สำหรับปรึกษาหารือกันของผู้ที่ทำหน้าที่การงานเกี่ยวกับอาชีพนั้นๆ ^^ อย่างเช่น สภาทนายความ เขาก็จะถกเถียงและปรึกษากันเกี๋ยวกับเรื่องการใช้ตัวบทกฏหมายต่างๆ รวมไปถึงการหาช่องว่างในตัวบทกฏหมายนั้นๆ เพื่อใช้ต่อสู้คดีให้กับลูกความของทนายแต่ละคน ส่วนสภาผู้แทนราษฎร ก็จะเป็นสถานที่ ที่ผู้แทนราษฎรเอาไว้ถกเียงและปรึกษาหารือกันเพื่อออกฏหมายและข้อบังคับ พรบ.ต่างๆ ที่มาบังคับใช้ในประเทศ และยังรวมไปถึงการปรึกษาหารือเพื่ออนุมัติโครงการณ์ต่างๆ ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องด้วย

ซึ่ง การจะเป็น "สภา" ได้นั้น จะต้องมีปัจจัยหลายอย่าง และต้องได้รับการยอมรับจากคนทั่วไป และต้องมีการจดทะเบียนและขออนุมัติจัดตั้งให้ถูกต้องตามตัวบทกฏหมาย "สภา" ของสายอาชีพนั้นๆ จึงจะเกิดขึ้นได้

ว่าแต่ "สภากาแฟ" ไม่มีครับ ไม่ต้องเลย อิอิอิอิ มันก็เป็นชื่อเรียกที่คนทั่วไปเรียกให้มันดูเท่ห์ ดูมีฐานะอ่ะนะครับ ฮ่าๆๆๆๆๆ สภากาแฟเนี่ย มันเป็นสถานที่ ที่คนส่วนใหญ่มักจะมานั่งดื่มกาแฟในยามเช้า แล้วก็หาเรื่องคุยกัน ซึ่งบุคคลในสภากาแฟส่วนใหญ่นั้น จะมีคุณสมบัติเป็นผู้สูงวัยซะส่วนใหญ่ครับ ฮ่าๆๆๆๆ ก็หลายหลากมากมายอาชีพเลยนะครับ เขาจะมานั่งดื่มกาแฟกัน แล้วก็หยิบยกประเด็นข่าวสารต่างๆ เอามานั่งพูดคุยถกเถียงกัน ^^ เพียงแต่ว่า เรื่องราวที่พูดคุยถกเถียงกันในสภากาแฟ มันเอาไปบัญญัติเป็นตัวบทกฏหมายในชีวิตจริงของคนทั่วไปไม่ได้ครับ ^^ เริ่มที่สภากาแฟ จบก็ที่สภากาแฟอีกเช่นกันครับ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

"สภากาแฟ" มันจึงเป็นที่พูดคุยของผู้สูงวัยซะมากกว่าอ่ะครับ ^^ ก็การพูดคุยถกเถียงกัน มันถือเป็นเครื่องปรุงรสหรือชูรสชนิดหนึ่งที่ทำให้รสชาติของอาหารเปลี่ยนแปลงได้ครับ อิอิอิอิอิ ผมคิดว่าหลายคนคงเข้าใจความหมายที่ผมกล่าวได้ดีนะ เพราะถ้าอารมย์ดี อาหารถวายผีก็ว่าอร่อย แต่ถ้าอารมย์บูด อาหารถวายเทวฑูตก็ว่าสุนัขไม่รับทาน อิอิอิอิอิ

วันนี้ผมขอเอาเมนูโปรดของผม จากสภากาแฟแห่งหนึ่งมาฝากทุกท่านครับ ^^ "ร้าน คำแพงกาแฟ" ซึ่งร้านนี้ตั้งอยู่บนถนนสุริยาตร์ ในเมืองอุบลฯ ร้านนี้ก็ตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงพัก (เป็นชื่อที่ผู้สูงวัยอย่างผมชอบเรียก มากกว่าที่จะเรียกว่าสถานีตำรวจซะอีก อิอิอิอิอิ) และก็ไม่ไกลจากโรงพยาบาลอ่ะนะครับ ^^

หลายคนคงจะตั้งคำถามซินะว่า ผมเอาร้านกาแฟมานำเสนอทำไมในหัวข้ออาหารจานโปรด? ซึ่งร้านกาแฟมันก็จะมีแต่เครื่องดื่มกับขนมหวานขายนี่นา ทำไมไม่เอาไปลงในหัวข้อเครื่องดื่มแก้วโปรด?

คือว่าผมมากินกาแฟอ่ะ เป็นเมนูรองครับ อาหารจานโปรดของผมจริงๆ ไม่ใช่กาแฟครับ แต่เป็น "ไข่ลวก" กับ "ปาท่องโก๋" ครับ แต่จะว่าไปแล้วทั้งเซ็ทนี่ ซึ่งก็มี ไข่ลวก , ปาท่องโก๋ , กาแฟร้อน และน้ำชาร้อน หลายคนถือว่ามันเป็นอาหารเช้าอ่ะนะครับ ^^ ซึ่ง "ไข่ลวก" เนี่ย เป็นจานโปรดของผมเลย

ไข่ลวกที่ร้านนี้ มันก็ไม่มีอะไรพิเศษไปจากร้านอื่นๆ หรอกครับ รสชาติของปาท่องโก๋กับกาแฟหรือแม้แต่น้ำชา ก็ไม่มีอะไรพิเศษแตกต่างไปจากร้านกาแฟ(โบราณ) ทั่วๆ ไป อ่ะครับ ^^ แต่ผมกล่าวไปในข้างต้นแล้วว่า "การพูดคุยถกเถียงกัน นับเป็นเครื่องปรุงรสหรือชูรสชนิดหนึ่งของอาหาร" ^^ คือผมชอบมานั่งฟังเขาพูดคุยถกเถียงกันอ่ะครับ ก็แค่มานั่งฟังอ่ะครับ ผมไม่เคยเอ่ยปากออกเสียงกับเขาหรอก ^^

ร้านนี้ใกล้สถานที่สำคัญๆ หลายอย่างเลย ก็จะมีบุคคลหลายอาชีพมานั่งเถียงกันให้เราได้ฟังเรื่องราวที่เครียดบ้าง ขบขันบ้าง ^^ ซึ่งผมเคยเห็น คนขี่สามล้อปั่นมานั่งเถียงกฏจราจรกับตำรวจจราจรนะ ซึ่งเขาซีเรียสนะ แต่ผมขำ ฮ่าๆๆๆๆๆ ว่าแต่ข้ามเรื่องรายละเอียดพวกนี้ไปเถอะครับ เดี๋ยวผมจะโดนเรียกตัวไปปรับทัศนคติ อิอิอิอิอิ

ผมบอกแล้วว่า รสชาติของไข่ลวกที่นี่ไม่ได้แตกต่างจากร้านกาแฟโบราณทั่วๆ ไป มันจะแตกต่างก็ที่ ความชำนาญในการลวกไข่ของทางร้านอ่ะครับ ซึ่งผมเองเนี่ย เจ้าของร้านเข้าจะรู้ว่า ผมเป็นคนกินไข่เกือบสุกมากเลย ไข่แดงนี่ บางทีอาจจะแข็งตัวเป็นก้อนกลมๆ แล้วอ่ะครับ ^^ ซึ่งมันเป็นอะไรที่คำนวนยากมาก สำหรับผู้ลวกไข่ ^^ บางคนเขาชอบไข่ขาวสุกนิดหน่อย อันนี้ก็จะง่ายสำหรับผู้ลวก ^^ ก็มีแบบที่ผมกินนี่แหละ ทำยากมาก เพราะมันเกือบจะเป็นไข่ต้มไปแล้ว แต่ยังไม่แข็งเป็นไข่ต้อมนั่นเอง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

เมื่อชุดอาหารเช้าของผมมาถึง อันดับหนึ่งเลย คือผมต้องปรุงรสด้วยพริกไทยก่อน ซึ่งผมชอบใส่ในปริมาณมากๆ ครับ ผมว่ามันเผ็ดร้อนและดับคาวของไข่แดงได้ดี ^^ ตามด้วยการใส่ซอสปรุงรสสักนิดนึง เพิ่อเพิ่มโซเดียมเล็กน้อยให้ลิ้นได้รับรสชาติเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดความอยากอาหาร ^^

ส่วนผงชูรสนั้น ไม่ใส่ครับ นั่งฟังเอาอย่างเดียว ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

บรรยากาศภายในร้านนั้น ไม่มีอะไรให้สะดุดตามากครับ จะมีก็แต่ชั้นวางหนังสือที่มีหนังสือพิมพ์เอาไว้ให้ "สมาชิกผู้แทนสภากาแฟ" หยิบอ่านและหาเรื่องราวมานั่งพูดคุยกันครับ

ร้านอาจจะดูเล็กไปหน่อย เพราะมีโต๊ะไว้ต้อนรับลูกค้าเพียง 4 โต๊ะเองครับ ^^ รับลูกค้าไม่มากหรอกครับ เดี๋ยวสภาแตก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เรื่องความสะอาด ยกให้เต็มร้อยเลยครับ ถึงแ้ว่าเจ้าของร้านจะทำคนเดียวทั้งหมดก็ตาม แต่ด้วยโต๊ะที่ไว้ต้อนรับลูกค้ามีไม่เยอะ เจ้าของร้านจึงสามารถทำคนเดียวได้อย่างสบายครับ ^^

เสียดายที่ว่า ทั้งร้านนี้มีเมนูแค่ใบเดียวติดผนังอยู่หลังเค้าท์เตอร์ชงกาแฟครับ แถมมีปฏิทินบังไว้บางส่วนด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ส่วนเรื่องราคา ก็ไม่แพงอ่ะนะครับ ถ้าเทียบกับร้านกาแฟสดในยุคปัจจุบันนี้ ถือว่าราคาถูกกว่ามากครับ ^^

ร้านคำแพงกาแฟนี้ เปิดบริการตั้งแต่ 05:00 น. จนถึง 14:00 น. นะครับ อ้อ ร้านอยู่ห่างจากสนามบินเพียงแค่กิโลเดียวเท่านั้น และไม่ไกลจากโรงพยาบาลกับสถานีตำรวจครับ ใกล้วัดด้วย อิอิอิอิอิ