Toen ik op mijn 17e Cypress Hill ontdekte ging er een nieuwe wereld voor mij open. De pompende beats die ik toen hoorde knallen via de boxen in mijn oren was als een paradijselijk wezen die mij de klanken van de hemel liet kennen. Geheel mijn geest kwam in extase en ik leerde een natural high kennen. Het was mijn eerste tocht in het doolhof van mijn hoofd om de taal te leren kennen die mij bracht naar spectaculaire belevenissen!
Nu heb ik een legende status opgebouwd maar ik kan u verzekeren dat dit gepaard ging met bloed, zweet en tranen. De eerste acht jaren werd ik door bijna de geheele HipHop scene uitgelachen. Ik was het vreemde eendje in de vijver! Terwijl iedereen, of de meeste toch, zich bezig hield met stoere, nietszeggende teksten te brengen die zo fake zijn als een opblaasbare pop kwam ik op de proppen met spirituele bewustzijns teksten.
Dit kwam niet zo in de goede aard van de scène, die hier toen nog in zijn tiener schoenen stond en aan de teksten te horen waren de meeste rappers dan ook in hun tiener jaren blijven plakken. Maar ik ben niet het type die zomaar de stinkende bezwete handdoek op het podium ga smijten, integendeel! Ik ben nu eenmaal een vechtend karakterke die zijne kop nooit laat hangen, en wat tegen mij is schenkt mij alleen maar meer energie om het tegendeel te bewijzen. Daarom had ik besloten om mijn focus compleet te te richten op vrij stijlen! Door dat ik meestal in mijn eentje rappend door de straten van Gent liep was ik het op een geven moment zo beu dat ik mijn snel groeiende skills amper aan iemand kon tonen dat ik besloot een cypher op te richten, de geboorte van de "9000 sessies". Ik heb toen gebeld naar Mellow-P, en Renz Intense (Rens waar ik samen Rauw en Onbesproken heb mee opgericht) met de vraag om mee in die pim bak te springen. Boem, de cypher was geboren! voor de mensen die niet goed weten wat een cypher is, het is een ontmoeting van rappers om in een stadspark in een cirkel hun freestyles skills te openbaren.
In het begin waren we met amper 8 rappers, maar op het einde van de rit waren we soms met 40 man. De zogezegde zwaargewichten van de scène konden toen niet meer met hun arrogant gedrag zich boven mij stellen met het idee dat ik maar een derde knoopsgat rapper ben. Maar het mooiste moment moest nog komen en het is zo dat ik voor het eerst de naam levende legende kreeg, BAM!
Toen we op een avond met ongeveer 40 man aanwezig waren waaronder ook de mannen die mij uitlachte, kregen we bezoek van de politie. Een geheel interventie team met 2 busjes vol, mannen met helmen en schilden. Van langs alle kanten in het Baudelopark kwamen er politieagenten op ons af. Toen er zo ongeveer 9 flikken bij ons stonden met in de verte de versterking die argwanend naar ons stonden te kijken, vroeg 1 van de agenten:" wat doen jullie hier?" Ik nam direct het woord en zei;" meneer ik zal het u tonen en laten horen wat we hier doen" Ik kon er niet beter op vinden dan een madass freestyle te kikken, een beatboxer is toen spontaan beginnen mee doen. Toen ik mijn rap betoog deed gingen die 40 man in een cirkel rond de agenten staan, je moest hun gezichten zien, ik kon de zweetdruppels zo van hun voorhoofden zien rollen. Na mij mijn toch wel imponerende freestyle zei 1 van de agenten "oké het is goed, wil je wel meegaan om uw identiteitskaart geven, want ik stel u verantwoordelijk voor dit gebeuren", wat ik met mijn verantwoordelijkheidsgevoel dan ook deed. Wat een Heerlijk moment in mijn leven, dat moment was de eerste stap naar respect van de scène en een legende werd geboren.
1 van mijn vroegere freestyles toen ik nog in mijn kinderschoenen stond
Toen is er moment in mijn leven gekomen (2010) dat ik besloot om in het Gents dialect te rappen, dit is waar het echt interessant begin te worden. Plotseling kreeg ik van al de mannen die mij in het begin zagen een als een nietsnut, mayor respect, 1 voor 1 kwam ik ze tegen en 1 voor 1 begonnen ze op de loftrompetten te spelen voor mij, wat vond ik dit gigantisch fascinerend, het ging zelfs zo ver dat er zelfs een paar waren die zich nadrukkelijk geëxcuseerd hebben tegen mij. Van langs alle kanten in de stad kreeg ik erkenning waaronder ook van stad Gent zelf. Zo ontmoette ik "With Bird" een ander Gentse artiest die een collab met mij wou doen en ik heb dan ook niet getwijfeld omdat hij nogal een andere stijl van muziek maakt, belgische pop, maar ik zag het als een kans om iets bij te leren. Het werd niet echt een succes toch de ervaring was mooi mee genomen.
Ik heb het geluk gehad om nummers van een legendarische Gentse kleinkunstenaar "Walter De Buck" te mogen hervormen naar een hiphop versie. Wat een geweldige zegening! Samen met mijn hype man hebben we een afspraak geregeld om het op de man af te vragen, mijn hype man "Frank aka Azerty" stond op zijn knieën te knikken van de zenuwen want hij was al jaren een fenomenale fan van "Walter De Buck". KABLEIW! Hij gaf groen licht, we schreven op een papiertje welke nummers ik mocht hervormen zo ik geen last kreeg van auteursrechten, en nieuwe nummers kende hun geboorte!
Dit is het nummer " ben al zo lang onderweg geweest"
Ondertussen had ik nog wat andere zaken opgericht zoals de "lichtschrijvers" waar ik van in het begin direct ook ben mee gestopt, maar die mannen waar ik veel liefde voor heb gebruiken nog steeds de naam "Lichtschrijvers". Ook "hiphopstraatgebeuren" is een kindje van mij, maar die heb dan uit mijn handen geven aan de jongere generatie. Ik ben tenslotte een oldskooler en om nu nog tot stukken in de nacht in een parkje te staan freestylen, nee dank u, is niet meer aan mij besteed.
Nu ben ik compleet gestopt met hiphop muziek te maken, wat niet inhoud dat ik gestopt ben met muziek maken. Nu ben ik sinds drie maand terug begonnen met een live band, een andere droom die eindelijk tot vervulling kom. ik wou al meer dan tien jaar samenwerken met "Lennert" een fantastische producer, en kaboem! "your wish is your command". Nu ben ik begonnen met in het Gents dialect te zingen, en uiteraard nog altijd rappen ook, op stevige rock/metal muziek. Een nieuw avontuur is begonnen!
"Lennert" en ik
Bij deze in een notendop toch wel mijn mooiste hoogtepunten, ik kan veel meer verhalen schrijven maar dan wordt het een boek, dit is voor binnen een jaar of 15 hihi
Ik kan niets anders zeggen dan: "Dank u Universum/God voor mijn zegeningen en de zegeningen die nog gaan komen"
Life is good
bless you