Kiedy myślimy o walkach niepodległościowych najczęściej, przynajmniej większości z nas, przychodzą nam do głowy takie rejony świata jak Afryka czy Bliski Wschód. Okazuje się, że jako europejczycy nie musimy jednak daleko szukać przykładów takich konfliktów. Nawet jeśli przyjmiemy, że kwestia byłej Jugosławii to temat zamknięty, to na “naszym podwórku” nadal można odnaleźć przykłady państw, które wciąż o swoją autonomię walczą. Państw, których w zasadzie nie ma, teoretycznie nie istnieją, ponieważ są uznawane tylko przez państwa sojusznicze. W Europie są takie trzy i chciałbym Wam je pokrótce przybliżyć.
ABCHAZJA
Stolica – Suchumi
Powierzchnia – 8,55 tys. km2
Ludność – 220 tys.
Abchazja jest autonomiczną republiką znajdującą się w Gruzji, zamieszkałą przez lud Abchazów. W roku 1810 została włączona do Rosji, posiadała status republiki w ZSRR, a w 1931 roku na mocy decyzji Józefa Stalina została włączona do Gruzji. Abchazja ogłosiła niepodległość w 1992 roku po rozpadzie ZSRR, lecz zamieniono ją na autonomiczną republikę Gruzji. Jest uznawana za państwo przez Rosję, Nikaraguę, Wenezuelę i kilka innych państw samozwańczych.
Panuje tam klimat subtropikalny a krajobraz przypomina na przykład Chorwację - góry schodzą do morza a na plażach rosną palmy. Abchazji daleko jednak do raju na ziemi, gdyż kraj wciąż jeszcze nie odbudował się po wojnie, której celem było całkowite oderwanie się od Gruzji. Niestety w poprawie sytuacji nie pomaga, jak nietrudno się domyśleć, międzynarodowa izolacja. Jednak kraj próbuje funkcjonować normalnie - ma swojego prezydenta wybranego w demokratycznych wyborach, własne siły zbrojne, walutę o nazwie Aspar (chociaż w rzeczywistości używa się rosyjskich rubli) i dość znany towar eksportowy jakim jest wino.
Kilka zdjęć z Abchazji:
OSETIA POŁUDNIOWA
Stolica – Cchinwali
Powierzchnia – 3,9 tys. km2
Ludność – ok. 70 tys.
Jest to kolejny obwód autonomiczny na terenie Gruzji, zamieszkany przez lud Osetyńczyków. Za czasów ZSRR Osetia podzielona było na część północną wcieloną do Rosji i południową wcieloną do Gruzji. Połączenie nastąpiło dopiero za czasów Federacji Rosyjskiej, co oczywiście skutkowało konfliktem zbrojnym z Gruzją. Zawarto wprawdzie rozejm, ale został on zerwany w 2008 roku. Siły gruzińskie zostały wyparte z terenu Osetii, która niedługo potem ogłosiła niepodległość. Uznaną jednak tylko przez Rosję, Nikaraguę i inne samozwańcze republiki, w tym Abchazję.
Obecnie ludność Osetii próbuje żyć normalnie, jednak pod wieloma względami są w dużo gorszej sytuacji niż chociażby Abchazowie. Wiele miejscowości jest zniszczonych i turyści w zasadzie tam nie przyjeżdżają. Gospodarka niemal nie funkcjonuje, innymi słowy kraj jest po prostu bardzo biedny. Nawet prezydent kraju przyznaje otwarcie, że Osetia w dużej mierze bazuje na rosyjskiej pomocy. Zresztą powszechnie używa się tam języka rosyjskiego i coraz częściej głośno mówi się o włączeniu Osetii na stałe do Rosji.
Kilka zdjęć z Osetii Południowej:
CYPR PÓŁNOCNY
Stolica – turecka część Nikozji
Powierzchnia – 3,35 tys. km2
Ludność – 300 tys.
W zasadzie Turecka Republika Cypru Północnego, część Cypru zamieszkała przez Turków. To samozwańcza republika, na terenie której walki toczyły się w latach 1974-1975 w reakcji na plany przyłączenia Cypru do Grecji. Ogłosiła niepodległość w 1983 roku, jednak niepodległość tą uznaje jedynie Turcja i jedna inna republika samozwańcza.
Pomimo wstąpienia Cypru do Unii Europejskiej, walutą Cypru Północnego pozostaje turecka lira. Na terenie kraju utrzymywane są także siły zbrojne pozostające w nieustannym sojuszu z Turcją. Jednak życie codziennie mieszkańców jest nieco łatwiejsze niż w przypadku Osetii czy Abchazji - Cypr Północny bowiem chętnie odwiedzają turyści.
Kilka zdjęć z Cypru północnego
Oczywiście nieuznanych państw w Europie jest znacznie więcej. Niektóre z nich dążą do uzyskania niepodległości metodami pokojowymi, w innych nadal prowadzone są działania zbrojne. Ja skupiłem się tylko na trzech przykładach uznawanych przez państwa sojusznicze, gdyż temat jako całość jest bardzo obszerny i nie jestem w stanie umieścić go w jednym artykule. Mam jednak nadzieję, że dowiedzieliście się czegoś nowego :) Do następnego!
