Ucieszyłam się kiedy jednym z tematów tygodnia okazały się koty, bardzo chciałam opowiedzieć Wam historię mojego 4 letniego synka.
Był koniec sierpnia a ja razem z synkiem wybierałam się na autobus. Idąc chodnikiem synek usłyszał żarliwe miauczenie w krzaków. Igor - jako miłośnik wszelkich zwierząt od razu ruszył na poszukiwania..no i znalazł kociaka! Nigdy, przenigdy nie posiadałam kota i dla mnie wyglądał wtedy na maluszka po wizycie u weta okazało się, że ma 3msc
Synek wziął go na ręce i oświadczył dumnie " Będę jego opiekunem"
Nastąpiła dyskusja między domownikami, czy przygarniamy tego kociaka. Między czasie rodziła się wielka miłość między synem a kotem, no i kociak został ;)
Drugiego dnia od razu pojechaliśmy po całą wyprawkę dla kota - otrzymał wstępne imię Filip.
Kolejnego dnia wizyta u weterynarza, wszelkie szczepienia i sprawdzanie płci trafiliśmy z imieniem ponieważ jest to chłopczyk
Filipa szybko pokochała cała rodzina, jest to istna maszyna do mruczenia i przytulania - nie da się go nie kochać.
Mieszkamy na wsi, więc kot codziennie biega na świeżym powietrzu. Zawsze przed wyjściem mój syn tuli go i życzy mu świetnej zabawy a po powrocie razem leżą na łóżku.
Kocham tą historię i bohaterstwo mojego synka, na codzień po ulicach błąkają się koty które nie mają tyle szczęścia. Dobrze, że istnieje wiele fundacji n.ż. kociaków a to kilka z nich:
http://kociadolina.pl
http://www.kociamama.pl
http://fundacjakot.pl/
www.kocipazur.org
I Ty możesz wspomóc adoptując kotka lub wpłacić jakiś grosz (przekazać 1%) albo zamieść stare koce czy trochę karmy do pobliskich schronisk.
