เครดิตภาพ BNK48 Official page

แอบมองเธออยู่นะจ๊ะ เธอไม่รู้บ้างเลย
เย้ อี เย อี เย่

นาทีนี้หลายคนคงโดนเพลงนี้กรอกหูกันจนหลอนไปแระ
เมื่อก่อนก็เคยคิดนะเห็นคนบ้านเราไปกรี๊ด Girl group หรือ Boy band เกาหลี ญี่ปุ่น แล้วทำไมบ้านเราไม่ทำบ้างนะ ไอ้วงที่เต้นกันยั้วเยี้ยสมาชิกร่วม 20 คนเนี่ย ซึ่งดู ๆ ไปมันก็น่าจะครอบคลุมตลาดดีนะ :D

เพราะจริง ๆ แล้วถ้าลองคิดให้ลึก คอนเซปการทำวงลักษณะนี้แทบจะการันตีผลตอบแทนของค่ายเพลงที่ก็ดูจะไม่ได้ขายเพลงซักเท่าไหร่ เพราะอะไร??

• สมาชิกวงเยอะแต่ทุกคนต้องหน้าตาดีด้วยคาแรคเตอร์ที่หลากหลาย เรียกสั้น ๆ ว่าการตลาดแบบหว่านแหจับลูกค้ามันทุกกลุ่ม Spec ไหนที่ สาวน้อย สาวแก่ หนุ่มเล็ก หนุ่มใหญ่ชอบ ในวงต้องมีแบบนั้น ซึ่งข้อมูลก็ต้องมาจากทำสำรวจตลาดแบบเข้มข้น
  ผมจำได้มีวง Boy band เกาหลีวงหนึ่งมีสมาชิกหลักเป็นหนุ่มตุ้ยนุ้ยอยู่คน เห็นแรก ๆ ผมก็แอบฮานะ เฮ้ยแบบนี้ก็เป็นสมาชิก Boy band ได้ด้วยเฮ้ยตัวเป็นหมีเลย แต่รู้มั้ยครับ มีเพื่อนผมหลายคนชอบบอกตุ้ยนุ้ยน่ารักดี O.o!!
  มันได้เปิดโลกทัศน์ของผมเลยแหละได้เข้าใจคอนเซปการทำวงในรูปแบบนี้ขึ้นมาบ้างแระ ทำไมคนมันต้องเยอะแต่ถ้าสังเกตให้ดีสมาชิกเยอะต้องมีความหลากหลายด้วย

• จากข้อแรก นอกจากตัวหลักแล้วยังมีตัวสำรองพร้อมเสียบ ฟอร์มดรอป งอแง อยากมีแฟน คุณก็จะได้สิทธิ์สำเร็จการศึกษานะจ๊ะ ตัวสำรองมีให้เลือกอีกเพียบคาแรคเตอร์ที่ทดแทนได้ทั้งวงเรียกได้ว่า ทีมA แตะซ้อมกับทีม B ยังได้ เอ้ย ไม่ใช่แระนั่นมันสโมสรฟุตบอล ^^
  ดูเหมือนจะพูดเล่นแต่มันก็คอนเซปเหมือนกับสโมสรฟุตบอลดี ๆ นั่นเอง จะมาแอกอาร์ทโชว์อินดี้ก็เตรียมนั่งม้านั่งสำรองตูดด้านไม่ก็โดนขายทิ้ง สร้างการแข่งขันในวงตลอดเวลาเป็นการคุมประพฤติและคุณภาพของนักร้องโดยอัตโนมัติ

• สัญญาทาสห้ามมีแฟน ครับ อันนี้คงไม่ต้องอธิบายกันเยอะนะ แฟนคลับได้ไปมโนแจ่มฝันหวานกันไป ยิ่งให้หลงได้เท่าไหร่ค่ายยิ่งรวยเท่านั้น คือถ้าคนเคยรู้จักสาวกหรือเคยเป็นคงจะรู้อาการกันดีนะ อดเพื่อไปทุ่มให้กับไอดอลในฝันนั้นบ่อยั่นอยู่แล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ "แม่ยก" หรือ "เสี่ย" แต่เดี่ยวนี้ไม่ต้องมีฐานะยังจ่ายกันได้ = =
  รายได้หลัก

ปังไหมถามใจเธอดู?

นาทีนี้ถามว่าวงนี้ถือว่าปังติดตลาดหรีือยัง ก็คงต้องบอกว่าอยู่ในกระแสสำเร็จแล้วหละ เต็มฟีดทุกโซเชียล ลามไปแทบทุก group line ใครจะคิดว่า Girl group จะทำติดได้ในตลาดบ้านเรา

ลงทุนยอมซื้อเฟรนไชร์แต่ถามว่าคุ้มไหม จากผลลัพธ์ต้องบอกว่าการสำรวจตลาดที่ผมมองว่าทำได้ดี รูปแบบการทำธุรกิจที่เป็น Pattern มีโมเดลการทำธุรกิจที่ชัดเจน การควบคุมคุณภาพของสมาชิกวงรวมถึงการประสานผลประโยชน์ของค่ายกับตัวนักร้อง (จริง ๆ โมเดลนี้ให้ความหวังกับวัยรุ่นที่อยากเป็นไอดอลมาก เพราะไม่ต้องสวยสุดทางหรือร้องเพลงได้เก่งแบบคิ้มคุณก็ยังมีที่ยืนในวงการได้)
ประกอบกับการทำตลาดที่วางแผนมาดีโหมกระแสจนติดได้ แต่ก็เพราะอย่างว่าสินค้าเขาสำรวจตลาดมาดี มีการกำหนดกลุ่มเป้าหมายและ position ตัวเองได้เป็นอย่างดี

เคส BNK48 ก็คงได้ไปเป็นหนึ่งใน Case study ในหลักสูตร Marketing เร็ว ๆ นี้แหละ ที่น่าสนใจคือจะมี Boy band ที่ใช้โมเดลนี้ในบ้านเราเกิดขึ้นหรือไม่ และ BNK48 จะยืนระยะไปได้แค่ไหนก็ต้องรอดูกันไป แต่ที่แน่ ๆ ผมคงต้องทนเบื่อกับโชว์ Cover dance คุ๊กกี้เสี่ยงทายในทุกเทศกาลไปอีกอย่างน้อย ๆ ก็ครึ่งปีแหละนะ ^^''

ปลาสร้อยไร้นาม,
ปล. ช่วงนี้ผมคงไม่ค่อยได้โพสเพราะภาระงาน แต่ก็ยังตามโหวตให้นะครับ :)