สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Steemians ทุกท่าน
ฮัลโหลวววว.... วันพฤหัสบดีที่ 18 ก.ค.62 มาล้าววววว....มาล้าววววว กลับมาพบกันอีกแว้วววว.... ช่วงเน้.... เห็นราคาสตรีมแล้วรู้สึกห่อเหี่ยวหัวใจ ทำให้นึกถึงเงินที่ลงทุนไป เขาถึงบอกว่าทุกการลงทุนมีความเสี่ยง อันนี้เรื่องจริงเลย แต่จะทำไงได้มันได้ขึ้นหลังเสือแล้วจะลงก็ไม่ได้ ก็ต้องอยู่กันไปแบบลุ้นๆ ว่าเมื่อไหร่ราคาสตรีมจะดีดตัวขึ้นบ้าง ก็ได้แต่หวังว่าสักวันราคามันขึ้น ตอนนี้ก็เขียนสะสมเหรียญไปก่อน เอาน่า!!!....ต้องมีสักวัน....ต้องมีสักวันที่มันจะดีขึ้น
ช่วงเน้.... ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรดีมันหมดมุกแล้ว บางวันเขียนวกไปวนมาก็มี อ่านแล้วอาจมีงง ไอ่ครั้นจะหยุดก็เสียดาย วันเน้....ก็เลยส่งภาพเข้าร่วมกิจกรรมใหม่กับทาง 
เมื่อครั้งที่ไปเที่ยวญี่ปุ่น บัวก็เกิดความหลงไหลในชุดประจำชาติของญี่ปุ่น นั่นก็คือชุดกิโมโนนั่นเองค่ะ ชอบที่ความสดใส และความสวยงามของลวดลายบนผ้า เห็นใครสวมชุดกิโมโนไม่ได้ ต้องรีบถ่ายรูปเก็บไว้เลยค่ะ ภาพแรกเป็นตอนที่ไปเที่ยวป่าไผ่อันขึ้นชื่อของเกียวโต เห็นนักท่องเที่ยวสาวสองคน กำลังนั่งอยู่บนรถลาก หน้าทั้งสองดูมีความสุขมาก บัวก็เลยนำภาพสีมาเปลี่ยนเป็นขาวดำ
ส่วนภาพนี้ถ่ายที่ย่านอาราชิยามะ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากป่าไผ่เท่าไหร่ เป็นภาพสองสาวเกอิชา บัวเห็นตอนแรกชอบมากรีบวิ่งไปถ่ายรูปทันทีเกือบไม่ทันค่ะ เพราะรถลากกำลังจะออกวิ่งพอดี
เกอิชา ถือเป็นผู้ถ่ายทอดศิลปะชั้นสูงของญี่ปุ่น และเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ยังมีชีวิตของญี่ปุ่น เกอิชา หรือ เกโกะ นั้นไม่ใช่อาชีพที่ใครอยากเป็น ก็จะเป็นกันได้ง่ายๆ จะต้องเป็นเด็กหญิ่งที่มีใจรักจริงๆ มีพรสรรวค์ และมีความพยายาม พวกเธอจะต้องเสียสละชีวิตวัยรุ่น และชีวิตส่วนตัวไปกับการฝึกอย่างหนัก ทั้งการแสดงร่ายรำ เล่นดนตรี ขับร้อง และจัดดอกไม้ของญี่ปุ่นที่เรียกว่าอิเคบานะ รวมถึงมารยาท และการเข้าสังคม จากการเป็นไมโกะ หรือเกอิชาฝึกหัด ต้องเรียนการแสดง และฝึกสารพัดถึง 6 ปี กว่าจะได้เป็นเกโกะ หรือ เกอิชาตัวจริง
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้กันเสมอมา
แล้วเจอกันโพสต์หน้าจ้า เลิฟนะยู้วววว....
