::: คุณเคยทักคนผิดไหม?
แน่นอน ทุกคนย่อมเคยทักคนผิด ไม่มากก็น้อย
แล้ว.. คุณอายไหม?
“...”
มาก...
สำหรับเรา เราอายมาก
.
.
เบลอ Story ต่อไปนี้เป็นเรื่องของเรา เรื่องที่ผ่านมานานมากแล้ว แต่จนทุกวันนี้ เรายังไม่เคย ‘ลืม’
::: เราเป็นคนสายตาสั้น มองอะไรไม่ค่อยเห็น
แต่ก็ยังใช้ชีวิตได้อย่างไม่ลำบากนัก ส่วนแว่นที่ตัดมาก็นอนเป็นหมันอยู่ในกระเป๋า
วันนั้นก็เป็นอีกวันนึงที่เราเดินไปซื้อขนมกับเพื่อนๆ ตามปกติ
ทุกคนมีร้านโปรดในดวงใจ จึงแยกย้ายกันไป เราก็เดินไปซื้อบ้าง ร้านที่เราเลือกเป็นร้านที่เพื่อนอีกสองคนยืนเลือกซื้ออยู่ก่อน
คนตัวอ้วนกับคนตัวสูง
เพื่อนของเราแน่นอน
เราจึงเดินเข้าไปใกล้สองคนนั้น สายตาก็คอยมองขนมรอบร้าน ในหัวก็มัวแต่คิดว่าจะซื้อขนมอะไรดี มือไม่หยุดนิ่ง เอื่อมไปจับต้นแขนของคนตัวสูงตรงหน้า
คิดเพลินๆ มือก็บีบไป อือ นิ่มดี สายตาจ้องไปตรงชั้นวางขนมปัง มือก็ไม่ละบีบ สนุกสนาน
แค่นั้นยังไม่พอใจ สองมือประกบเข้าที่น่องแขนนิ่ม พร้อมออกแรงถู
พลัดกับเอานิ้วไปตี ไปจิ้ม ตรงน่องแขน ให้น่องแขนกระเพื่อมเล่น
เราฟินมาก
เราชอบทำแบบนี้กับเพื่อนบ่อยๆ มันสบายใจดี
แต่
เมื่อสายตาเราพลันไปสบกับคนตรงหน้า โลกทั้งใบหยุดนิ่ง สมองขาวโพลน ความรู้สึกเหมือนเครื่องบินที่ตกลงไปในหลุมอากาศ
“ใคร?/ใคร?!”
ตรูไปเล่นแขนใครรรร=[]=;!!!
มือผละออกเหมือนต้องของร้อน ชายตรงหน้าขมวดคิ้วมุ่น ส่วนเราได้แต่ยืนอ้าปากพะงาบๆ กว่าจะได้สติพูดก็สตั๊นไปหลายวิ
“ขอโทษค่ะ!” เรารีบขอโทษขอโพย “นึกว่าเป็นเพื่อน T^T”
“ก็นึกว่าเพื่อนมาจับเหมือนกัน”
อาย! อายมาก ถ้าแค่ไปสะกิดมันไม่เท่าไหร่ แต่นี่ไปเล่นแขนเขาเลยนะ!! ฮืออออ
เราร้องเสียงหลง ขาดันอ่อนยองลงกับพื้นเอามือปิดหน้า
อาย อาย อาย อาย อาย อาย อาย อาย อ๊าย!!!!!!!
เพื่อนตัวอ้วนหันมาเห็นเราพอดีเลย รีบพาเราออกไป
“ทำไร?”
ควับ!
มันอยู่นั้นค่าาา ไอ่เพื่อนตัวสูงที่เราเข้าใจผิดว่ามันคือเจ้าของแขนที่เราไปเล่นด้วย มันซื้อขนมอยู่ร้านข้างๆนี่เอง !
และเรื่องในวันนั้นก็จบลงไปพร้อมเสียงหัวเราะของเพื่อนๆที่ได้ฟัง และมันยังคงตราตรึงในหัวใจของเราเสมอมา 😅
-END-
ปล. ภาพไม่เกี่ยวกับเนื้อหานะคะ 555
🔆สำหรับใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ต้องขอขอบคุณมากนะคะ ที่เสียสละเวลามาอ่าน
🔆ขอบคุณทุกโหวต ทุกคอมเมนท์นะคะ
🔆ส่วนใครที่มีประสบการณ์น่าอายที่อยากจะแบ่งปัน สามารถคอมเมนท์มาได้เลยค่ะ
ตอนนี้ต้องขอตัวลาไปก่อน เจอกันตอนต่อไปค่ะ
ขอบคุณค่าาา ♥️ 🙏🏻