ในอดีตในช่วงเดือน 4- 5 ของในแต่ละปีซึ่งจะเป็นฤดูเกี่ยวข้าวของคนส่วนใหญ่ทาง 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในฤดูเกี่ยวข้าวนี้ก็จะมีการละเล่นอีกอย่างควบคู่กับการเก็บข้าวขึ้นมาพร้อมกับการเกี่ยวข้าวก็คือ เล่นว่าว
ในอดีตการเล่นว่าวถือว่าเป็นการละเล่นที่สนุกสนาน และเด็กๆจนกระทั่งผู้ใหญ่ก็จะร่วมมือกันมีกิจกรรมสร้างว่าวของตนเองขึ้นมาเพื่อไปเล่นที่ลานกว้างแถวๆที่เกี่ยวข้าว หรือบริเวณที่มีความกว้างพอที่จะเล่นว่าวได้เพราะในเดือน 4 ถึงเดือน 5 นี้จะมีลมค่อนข้างแรงสามารถที่จะนำพาให้ว่าวขึ้นได้สะดวก
ในบรรดากลุ่มของพวกผู้ใหญ่ก็จะสร้างว่าวที่มีความสวยงามสะดุดตา และว่าวส่วนใหญ่ที่บรรดาผู้ใหญ่สร้างขึ้นคือ ว่าวบุหลัน ว่าวบุหลันนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อีกด้วย
ว่าววงเดือน หรือวาบูแล (วา = ว่าว, บูแล = ดวงจันทร์, บุหลัน) คือว่าวที่ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในภาคใต้ ตอนล่างของไทยเรานิยมเล่นกันมาก และนิยมเรื่อยไปจนถึงรัฐกลันตัน ทางตอนเหนือของประเทศ มาเลเซีย ซึ่งในแง่ของประวัติความเป็นมาอาจไม่มีการบันทึกไว้เป็นหลักฐานที่ชัดเจนนัก แต่ด้วยลักษณะของว่าววงเดือน จะเห็นได้ว่ามีความแปลกแตกต่างจากว่าวทั่วไป ด้วยรูปลักษณ์ที่คล้ายพระจันทร์ในแต่ละช่วงเวลา ทั้งจันทร์ซีก จันทร์เสี้ยว และจันทร์เต็มดวง
