สวัสดีค่ะพี่น้องชาวsteemitทุกท่าน ห่างหายไปนานเกือบจะสองเดือน พอดีมีเรื่องยุ่งๆให้สะสางใกล้จะลงตัวแล้วล่ะค่ะ
พอดีดิฉันนึกถึงเรื่องเรื่องหนึ่ง ในสมัยเมื่อยังเป็นเด็ก ตอนนั้นดิฉันเรียนอยู่ชั้นประถมปีที่4 อายุก็ย่างจะ10ขวบ ตอนนั้นโรงเรียนที่ดิฉันเข้าเรียนเป็นอีกหมู่บ้านหนึ่ง ห่างจากหมู่บ้านของดิฉันเกือบจะ2กิโล เด็กบางคนก็จะเดินบางคนก็จะปั่นจักรยาน ส่วนดิฉันบางวันก็ได้ขี่จักรยานไปบางวันก็เดินเป็นอย่างนี้ตามปกติ เพราะฐานะก็ค่อนข้างยากจนใส่รองเท้าแตะใครไม่มีก็เดินเท้าเปล่า ทางไปโรงเรียนก็เป็นทางลูกรังเวลาฝนตกก็เป็นขี้เลน ต้องถอดรองเท้าเดินเอาจะสะดวกกว่ามาก ส่วนรถใหญ่ก็ติดหล่ม พวกดิฉันเป็นเด็กพวกผู้ใหญ่ขอแรงช่วยเข็ญกันไปพอหน้าแล้งก็ควันโขมง ฝุ่นตลบนี่คือวิถีชีวิตตอนเด็กๆของดิฉัน สมัยวัยเรียนมีอยู่วันหนึ่งดิฉันจำมันได้ดีไม่เคยลืม เรื่องมันมีอยู่ว่าดิฉันขี่จักรยานไปโรงเรียน มันเป็นจักรยานสมัยเก่าตาเล่าว่าจักรยานคันนี้ซื้อเมื่อตอนพ.ศ.2505 สมัยนั้นใครมีจักรยานก็ถือว่าสุดยอด ยี่ห้อไทร์อั้มถือว่าดังมากตาจึงรักจักรยานคันนี้มาก พอตกมสยุคดิฉันมันยังขี่ได้สบายเหล็กก็ยังคงทนแข็งแรง ดิฉันขี่ไปโรงเนียยเหมือนเด็กทั่วๆไปตาบอกว่าวันนี้น้าจะไปเอาจักรยานที่โรงเรียนไปทำธุระ พอโรงเรียนเลิกก็4โมงเย็นดิฉันก็เดินกลับบ้านพร้อมเพื่อนที่ไม่ได้ขี่จักรยานใช้เวลาเดินชม.กว่าก็มาถึงบ้านตาบอกว่าทำไมไม่ขี่จักรยานมา ดิฉันก็บอกกับตาว่าไหนบอกว่าน้าจะเอาไปทำธุระ ตาบอกเขาไม่ได้เอาไปเขาขอยืมจักรยานข้างบ้านไป ดิฉันตกใจมากรีบวิ่งเร็วเท่าที่สุดที่จะเร็วได้เพราะกลัวจักรยานจะหาย ดิฉันไปถึงโรงเรียนพวกครูก็พากันกลับบ้านหมดแล้ว เวลาน่าจะซัก6โมงกว่าๆแต่บรรยากาศในโรงเรียนมันน่ากลัวมากเพราะโรงเรียนมันจะเป็นป่ามีต้นไม้ใหญ่หลายต้น ดิฉันรีบวิ่งไปที่หลังโรงเรียน ก็มองเห็นจักรยานจอดอยู่คันเดียว ทั้งดีใจมันคือเพื่อนของดิฉันในเวลานั้นดิฉันรีบขี่จักรยานออกจากโรงเรียนอย่างไม่คิดชีวิตบรรยากาศกำลังจะมืดโพล้เพล้เพราะเป็นช่วงหน้าหนาวยังโชคดีที่มีรถคันใหญ่ๆ วิ่งมาตามทางพอเป็นเพื่อนได้ พอมาถึงทางเข้าหมู่บ้านดิฉันก็โล่งใจอย่างบอกไม่ถูกพอมาถึงบ้านตาก็ดุดิฉันว่าทำไมถึงกล้าไปเอาจักรยานคนเดียว ตอนนั้นดิฉันก็ไม่ได้คิดอะไร ไม่นึกถึงความปลอดภัยของตัวเอง นึกถึงดหตุการณ์ตอนนั้นทีไรมัรเหมือนความฝันเลย มันน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูกนี่แหละที่ดิฉันจำไม่รู้ลืม
ขอบคุณสำหรับการโหวตและกำลังใจดีๆจากเพื่อนๆกัลยานมิตรที่ดีและเพื่อนๆที่มาคอมเมนต์ทุกท่านค่ะ
Thank you all❤
