🌹Hello steemit friends🌹
วันที่12มกราคมที่ผ่านมาทางโรงเรียนที่ลูกดิฉันเรียนได้จัดงานวันเด็กก่อน1วันทุกปี ปีนี้ดิฉันรู้สึกว่าน้องฟ้าจะไม่ตื่นเต้นกับงานวันเด็กเลย พอ7โมงเช้าดิฉันปลุกลูกไปโรงเรียนเหมือนทุกครั้ง เสียงลูกงัวเงียพูดทำนองว่า แม่หนูขอไม่ไปได้มั้ยยังไงหนูก็ไม่ได้จักรยานหรอกเพราะทางโรงเรียนมีจักรยานมาแจกเด็กๆทุกปี ประมาณ30กว่าคันแต่ให้ห้องเรียนละ1คัน เด็กๆก็ราวพันกว่าคนหนูเข้ามา5ปีแล้วหนูไม่เห็นจะได้ซักคันเลยแม่
ทีแรกดิฉันคิดไว้ว่ามันก็จริงน่าสงสารลูกแม้มันจะเป็นเพียงจักรยานรางวัลเล็กๆดิฉันก็เชื่อว่าเด็กๆทุกคนต่างอยากได้ไม่แพ้กัน เออน่า!ไปเถอะไม่ได้ก็ไม่เป็นไรถือว่าไปร่วมกิจกรรมสนุกๆกว่าจะอ้อนไปได้ก็นานเหมือนกัน ปีนี้อากาศเย็นเลยใส่กางเกงขายาวลายสก๊อตกับเสื้อกันหนาวสีชมพู พอไปถึงงานก็มีพ่อแม่ผู้ปกครองมาร่วมงานมากมาย มีการแสดงของเด็กๆและคุณครูต่างมอบความสุขแก่เด็กๆและผู้ปกครองเป็นอย่างยิ่ง
ช่วงเวลาสำคัญของเด็กๆก็มาถึงคุณครูเริ่มแจกจักรยานคันแรก เด็กๆทุกคนต่างตื่นเต้นแม้แต่ผู้ปกครองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เริ่มจับจากระดับชั้นอนุบาลก่อนจนมาถึงชั้นป.3/1 น้องฟ้ามองมาทางดิฉันแล้วพูดเบาๆว่าแม่หนูไม่ได้หรอก ดิฉันก็ได้แต่ยิ้มไม่เป็นไรปลอบลูกไป และแล้วผอ.ก็จับสลากขึ้นมาพร้อมพูดว่า เป็นเด็กผู้หญิง พวกเด็กผู้ชายพากันร้องโห่!! ชื่อ ณ ขึ้นต้น ด.ญ.ณัฐธิดา กมลจิตร น้องฟ้ายังงงๆอยู่เพื่อนรีบผลักให้ลุกขึ้น น้องฟ้าได้จักรยานแม่บ้านคันสีน้ำเงิน แม่หนูไม่ได้ฝันนะ วันนั้นเลิกจากงานดิฉันก็ปั่นจักรยานกลับบ้านกับน้องฟ้าและน้องฟิล์ม
น้องฟ้าบอกว่าถ้าหนูไม่ไปคงไม่ได้จักรยานแน่เลย พอวันรุ่งขึ้นเป็นวันเด็ก13มกราคม แม่หนูขอใส่กางเกงตัวเดิมนะเพราะมันยังไม่เปื้อนมันเป็น"กางเกงนำโชค"
ทางชุมชนเขาจัดงานรางวัลใหญ่ๆก็มีเยอะ ไม่ว่าจะเป็น จักรยาน ทุนการศึกษา วันนั้นปรากฏว่าน้องฟ้าได้ทุนการศึกษา500บาท น้องฟ้าดีใจยิ่งกว่าได้จักรยาน ดิฉันก็แปลกใจมันเป็นเพราะกางเกงที่ใส่หรือว่าฟลุ๊คกันแน่ น้องฟ้าบอกว่าแม่คะปีหน้าหนูจะใส่กางเกงตัวนี้ไปอีก👖
***ขอบคุณสำหรับการโหวตและกำลังใจดีๆจากเพื่อนๆกัลยานมิตรที่ดีและเพื่อนๆที่มาคอมเมนต์ทุกท่านค่ะ*** Thank you all❤
