สวัสดีค่ะพี่น้องชาว Steemit ที่น่ารักทุกคน
วันนี้กลับมาในสไตล์แม่บ้านเนื่องจากเป็นวันว่างจากการทำงานเพราะฉะนั้นหัวข้อในการพูดคุยก้อจะเป็นอะไรที่เราพยายามจะไม่แตะเกี่ยวกับเรื่องงานก้อแล้วกันนะคะ
แต่ก่อนเม้ามอยตุ๊กติ๊กขอพูดถึงน้องชายคนนึงที่ตุ๊กติ๊กรู้จักผ่านครอบครัว Steemit นะคะ วันนี้ตุ๊กติ๊กอ่าน “Reply” ประโยคสั้นๆที่น้องพูดถึงตัวเราแล้วบอกว่า “พี่ตุ๊กติ๊กเป็นแรงบันดาลใจให้ผม” คือมันทำให้ตุ๊กติ๊กรู้สึกดีใจและปลื้มใจสุดๆ ตุ๊กติ๊กเห็นน้องมาตั้งแต่น้องเริ่มโพสแรกๆเลยค่ะ..เคยบอกน้องไปว่า “พี่ตุ๊กติ๊กชอบโพสของเรามากติดตามตลอด” แล้วตุ๊กติ๊กก้อทำอย่างที่พูดจริงๆเพราะชอบในความเป็นชีวิตจริงๆ หลายครั้งที่มีการเล่าถึงความเป็นอยู่ สถานที่เที่ยว หรือแม้แต่อาหารที่ตุ๊กติ๊กรู้สึกว่ามันแตกต่างแต่คือมันดีมากๆ จนวันนี้น้องกลายเป็นคนที่สามารถช่วยสนับสนุนเพื่อนๆในชุมชน Steemit เป็นฟันเฟืองเล็กๆที่คอยดูแลเพื่อนๆมาโดยตลอด น้องคนที่ตุ๊กติ๊กพูดถึงก้อคือน้อง 
เอาละถึงตอนนี้เราก้อได้เวลาเม้ามอยเรื่องแม่บ้านๆที่ตุ๊กติ๊กตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก จริงๆก้อสืบเนื่องมาจากโพสของ 
แต่ด้วยความที่เราขาดเค้า (มะกรูด) ไม่ได้ตุ๊กติ๊กก้อต้องใช้แผนสำรองนั่นก้อคือการสั่งซื้อจากสวนของคนไทยที่ปลูกเองในแคลิฟอเนีย ซึ่งกว่าจะส่งมาถึงตุ๊กติ๊กใบมันก้อจะเปลี่ยนสีบ้างไรบ้างไม่สดเหมือนเด็ดจากต้น จากภาพตุ๊กติ๊กสั่งมาประหนึ่งกิโลกรัมราคา 40 USD ไม่รวมค่าส่ง ตุ๊กติ๊กต้องเอามาเก็บในช่องแช่แข็งไว้และหยิบมาใช้ครั้งต่อครั้งเวลาที่เราทำอาหาร
ถึงตอนนี้หลายๆคนคงพอจะเห็นภาพแล้วใช่มั้ยคะว่าทำไม
ขอให้ทุกคนเริ่มวันทำงานด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะนะคะมีความสุขกันตั้งแต่เริ่มวันทำงาน และขอบคุณสำหรับทุกการติดตามด้วยนะคะ
