หลายปีที่ผ่าน เราเองก็เหมือนใครหลายคนที่ รัก ชอบในการพัฒนาตัวเอง
(เพราะอยากเก่ง มีความสามารถ และดีขึ้นในเรื่องที่อยู่ในความสนใจ อยากรู้ )
โดยใช้เวลาอ่านจากบทความตามเพจ หนังสือ หรือดูจาก YouTube Facebook live etc.
บางครั้งก็ต่อยอดความสนใจ ลงทุนเพิ่มด้วยการสมัครเข้าคอร์ส อบรมสัมมนา ลงทะเบียนเรียนเพิ่ม ฯลฯ
จากจุดนี้เองที่ทำให้มีโอกาสได้เจอกับ โค้ช กูรู ผู้รู้ ผู้เชี่ยวชาญ ในสายงานต่างๆ
ซึ่งก็มี และได้ประโยชน์บ้าง แต่ต้องยอมรับว่าเป็นเพียงแค่ส่วนน้อยราวๆ 3-5% เท่านั้น
จากที่ไปฟังมาทั้งหมด
บ่อยครั้งกลับบ้านมา กลับรู้สึกผิดหวัง เสียดายเงิน เสียดายเวลา ที่พาตัวเองไปนั่งฟัง
คนที่เหมือนจะรู้ แต่จริงๆไม่รู้อะไรเลย
บางคนก็ลอกมาจากหนังสือ ( ที่เราเคยอ่าน ) Copy วิธีการมาจากนักพูดนักเขียนชาวต่างชาติ เกือบทั้งหมด
บางคนหนักกว่า เพราะหาประโยชน์จากผู้เรียน ซึ่งส่วนใหญ่ เป็นคนที่ยังไม่รู้ ยังไม่เข้าใจ ในเรื่องนั้นๆ
การหาประโยชน์แบบนี้ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ โดยส่วนตัวมองว่าเป็นเรื่องที่น่าเกลียด ขาดคุณธรรม ไร้ซึ่งจรรยาบรรณในการเป็นผู้สอน ไม่เหมาะที่จะเรียกตัวเองว่าครู กูรู ผู้รู้ หรือผู้ให้
เรียกว่า “พ่อค้าที่หากินบนความไม่รู้” น่าจะเหมาะสมกว่า
ผมไม่ได้ไปร่วมสัมมนาอะไรกลวงๆแบบนี้มานานหลายปีแล้ว แต่ที่ต้องนำเรื่องนี้มาเขียนลัดคิวเรื่องอื่น
เพราะเริ่มเห็นหลายคนได้รับผลเสียหาย จากการถูกชักชวน หรือหลงเข้าไปฟังการโค้ชชิ่งอะไรปลอมๆแบบนี้ ( ที่ดีจริงก็มี แต่ที่ไม่ดีก็มีอยู่ไม่น้อย ) ก็เลยต้องรีบมาเล่าสู่กันฟัง เผื่อจะได้ระวังๆกันไว้
ล่าสุดมีเพจฯบางเพจ นำเรื่อง ความกลวงและลวงหลอกของโค้ชเหล่านี้มาเปิดเผย ยิ่งยืนยันถึงสิ่งที่ผมไปประสบพบเจอมาว่าเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่อคติ หรือคิดไปเองฝ่ายเดียว
ตอนนั้นบอกไปก็ไม่มีใครเชื่อว่าคนเหล่านั้นเป็นแค่ ของปลอม และเป็นได้แค่ พ่อค้า/แม่ค้า ที่หากินบนความไม่รู้ ของคนอื่นเท่านั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่เราต้องพึงระวัง ไม่พาตัวเองและคนรอบข้าง เข้าไปยุ่งเกี่ยว เสียเงิน เสียเวลากับคนเหล่านี้
สุดท้าย ผมก็กลับมานั่งคิด สำหรับคำถามที่ใช้เป็นหัวข้อสำหรับโพสต์ในวันนี้
ใครควรเป็น The Best of life’s coach สำหรับเรา?
ในเบื้องต้น คำตอบสำหรับผมคือ ตัวเราเอง
เราต้องพาตัวเองให้พ้นจากความไม่รู้ รวมถึงกลุ่มคนที่คอยแสวงหาประโยชน์จากความไม่รู้ของเราให้ได้ก่อน จากนั้นถึงจะพาตัวเราออกไปหาผู้รู้ หรือแหล่งแห่งความรู้แท้ที่จะนำไปสู่ชีวิตที่ดีได้ นั่นคือคำตอบ