ตอนบายของวันนี้ ในประเทศอิหร่าน ผมได้มีโอกาสติดตาม คณะที่เข้าไปตรวจสอบเช้าบ้านในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในตอนใต้ของอิหร่าน
ชาวบ้านที่นี้จะคลาดแคลนอะไรหลายๆอย่าง เป็นหมู่บ้านที่ยังไม่มีการพัฒนามากเท่าไร แน่นอนเรื่องแบบนี้เจอกันทุกประเทศ ไทยเราก็มีมาก ที่ต้องการความช่วยเหลือ เพราะมันเป็นบททดสอบจากพระเจ้าที่ให้กับมนุษย์ เพื่ิอดูแลเพื่อนมนุษย์โลกด้วยกัน
ก็ขอเข้าเรื่องเลยนะครับ ตอนไปตรวจสอบเพื่อที่จะช่วยเหลือพวกผมได้เจอบ้านหลังหนึ่ง ที่เป็นบ้านชั้นเดียวและเก่ามาก ชายคนนั้นมีแม่ และภรรยาและลูกชายคนเดียวที่ต้องดูแล พวกเราก็ได้มีโอกาสนั่งคุยกับบ้านหลังนั้น และถามสาระทุกข์สุขกันไป
ชายคนนั้นก็เล่าเกี่ยวกับปัญหาชีวิตต่างๆ และอุปสรรค์ที่ต้องเจอ และยังต้องเจอกับโรคมะเร็งระยะแรกที่เป็นอยู่ แต่ไม่มีเงินที่จะรักษา พูดกันไปหลายเรื่อง พอชายคนนั้นหันหน้าไปหาลูกชายที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วก็ลูบศรีษะ น้ำตาผู้ชายคนนี้ก็ไหล แล้วบอกกับพวกเราว่า นี้แหละ ผมมีถึงมีลูกชายคนเดียว ถึงอยากจะมีลูกสักกี่คน สถานะตอนนี้ก็ยากที่จะเลี้ยงดูไหว ตอนนี้ก็ต้องขาดเรียนบ้างเพราะไม่มีเงินไปโรงเรียน เมื่อลูกชายเห็นพ่อร้องไห้ก็วิ่งออกไปจากวงที่เรานั่งกัน ไม่ต้องสงสัยหร่อกครับ วิ่งไปทำไม วิ่งไปเช็ดน้ำตาครับ พวกเราที่ไปหกคนที่นั่งกันอยู่ ก็หันหน้ามองกันน้ำตาไหลเลยครับ 😭😭😭😭😭😭
ไม่คิดว่าจะมาเห็นอะไรแบบนี้ สิ่งที่เราเห็นตามข่าวสารก็ว่าเศร้าแล้ว เจอเหตุการณ์จริงมันเศร้าฝังใจเลยครับ
(Cr. Google)
ที่จริงเรื่องที่ผมเขียนมันไม่มีไรมากหร่อกครับ แต่อยากให้ทุกคนที่อ่านบทความนี้ ได้รู้ว่า ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่เจออุปสรรค์ในชีวิต ไม่ใช่แค่เราที่เสียใจกับเรื่องราวของชีวิต มีคนอีกมากมายที่ต้องเจอยิ่งกว่าเรา เชื่อเถอะครับว่า ปัญหาที่เรามียังมีไม่เท่ากับคนเหล่านี้ครับ มองโลกให้กว้างแล้วปัญหาเราจะเล็กไปเองครับ อย่าไปยึดติดกับสิ่งที่ยากได้ แล้วมองไม่เห็นกับสิ่งที่มีอยู่
(บรรยากาศภาคใต้อิหร่านเหมือนบ้านนอกบ้านเราเลยครับ)
จากเหตุการณ์เมื่อตอนเที่ยงผมเองก็ไม่กล้าที่จะเก็บรูปมาฝาก เพราะมันอายแม้กระทั้งตัวเอง......
ยังมีเรื่องเล่าอีกมากมายครับ แต่ผมเป็นคนไม่ชอบพิมพ์อะไรมาก แต่จะพยายามมาเล่าให้ฟังกันนะครับ
ขอบคุณที่ตามอ่านนะครับ สู้ๆครับทุกคน ✌✌😘🏃🙍