⭐ เช้าวันนี้เราตื่นนอนจากเสียงนาฬิกาปลุกในเวลา 05.55 น. และเอามือไปจับโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างที่นอนแล้วก็กดปิดการปลุก จากนั้นเราก็เรียกเพื่อนที่นอนอยู่อีกเตียงภายในห้องเดียวกันให้เธอตื่นขึ้นมาเพื่อลงทะเบียนรับสิทธิ์ "คนละครึ่ง" ตามประกาศของรัฐบาล เพื่อเยียวยาและกระตุ้นเศรษฐกิจจากผลกระทบ covid-19 เนื่องจากมีผู้ลงทะเบียนจำนวนมากทำให้เราต้องใช้เวลาในการลงทะเบียนนานกว่าทุกรอบ เมื่อลงทะเบียนเสร็จเราก็นอนต่อจนถึง 07.50 น. และตื่นไปอาบน้ำแต่งตัว เพราะต้องลงไปกินมื้อเช้าที่ทางโรมแรมจัดเตรียมไว้ให้
⭐ พอกินมื้อเช้าเสร็จเราและเพื่อนก็ออกไปเดินเล่นหน้าโรงแรมประมาณครึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ขึ้นมาเก็บกระเป๋าและเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมตอน 10 โมงเช้า เราและเพื่อนออกเดินทางไปทำธุระต่อที่ศาลาจังหวัดอุดรธานี ก่อนจะเดินทางกลับตัวเมืองขอนแก่น เวลา 11.30 น. ระหว่างเดินทางกลับเราและเพื่อนก็เเวะกินข้าวที่ร้านไก่ย่าง ส้มตำ อำเภอเขาสวนกวาง เป็นมื้อกลางวัน พวกเรากินมื้อกลางวันด้วยความอร่อย จากนั้นก็ออกเดินทางต่อ พอถึงตัวเมืองขอนแก่นเพื่อนก็ขับรถไปส่งเราที่หอพักตอนบ่าย 2 โมง
⭐ พอเราถึงหอพักก็เอากระเป๋าเดินทางขึ้นรถเพื่อจะกลับบ้านที่ภูเวียง เราสตาร์ทรถและขับรถออกจากหอ แต่แล้วเราก็ได้ยินเสียงที่ผิดปกติมาจากด้านหน้าของรถ เราแปลกใจเลยเปิดประตูรถและลงไปดู ปรากฏว่ารถล้อหน้าซ้ายยางแบน เราไม่รู้จะทำยังไงดีก็เลยนึกถึงร้านยางรถยนต์ที่อยู่ใกล้ๆ เพราะไม่เปลี่ยนยางอะไหล่ไม่เป็นและไม่มีประสบการณ์รถยนต์ยางรั่วมาก่อน เราเลยขับรถไปร้านยางที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 500 เมตร
⭐ เมื่อไปถึงร้านเราก็นั่งรอช่างประมาณ 30 นาที ตอนเราถึงร้านช่างกำลังเปลี่ยนยางรถให้กับลูกค้าอยู่ ก็เลยต้องรอคิว ช่างใช้เเม่แรงยกรถเราขึ้นและถอดล้อรถออกมา จากนั้นช่างก็เอายางรถออกจากล้อเพื่อหาสาเหตุการรั่ว และสิ่งที่ทำให้รถยางรั่วก็คือเจ้าตะปูเกลียวปลายแหลมนี่เอง ไม่รู้เหมือนกันว่าไปเหยียบตอนไหน 😫
⭐ ช่างบอกเราว่าเขาปะยางรถให้แบบร้อน เลยใช้เวลาในการปะนานกว่าแบบอื่น เราใช้เวลาอยู่ที่ร้านยางจนถึงบ่าย 3 โมง ก็ปะยางและใส่ล้อรถเสร็จ จากนั้นเราก็ขับรถต่อโดยมีปลายทางคือบ้านที่อำเภอภูเวียง และหว่างทางเราแวะเติมน้ำมันและซื้อชาเขียว
⭐ เราขับรถที่ความเร็ว 70-80 km/h ระหว่างทางก็มีด่านตรวจจราจร ทำให้ช่วงที่มีด่านการจราจรติดขัด และเพิ่มเวลาในการเดินทาง พอมาถึงตัวอำเภอภูเวียงเราเลือกทางรองเป็นทางกลับบ้านเพื่อเลี่ยงการจราจรติดขัดในช่วงเย็นของวันเปิดเทอมหลังนักเรียนเลิกเรียนและเวลาเลิกงาน เส้นทางรองในการกลับบ้าน 2 ข้างทางส่วนใหญ่จะเป็นไร่อ้อย และนาข้าว เราขับรถถึงบ้านตอน 5 โมงเย็น วันนี้เรามีสิ่งที่ต้องทำหลายอย่าง และเดินทางรวมกว่า 200 km. ทำให้รู้สึกเมื่อยล้าพอสมควรเลยล่ะค่ะ 😁
