สวัสดีค่ะ
วันนี้จ๋าจะมาขอเล่าความทรงจำการท่องเที่ยวกับการทำงานที่กรุงปักกิ่งเมื่อปีที่ผ่านมาค่ะ
This blog regards to my happy moments memory in Beijing and the 5 stars experience at NUO Beijing. What I visited and what I ate. Please enjoy 😊
ย้อนกลับไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน (อายุอานามก็มา) มีโอกาสได้ดูภาพยนต์เรื่อง จักรพรรดิโลกไม่ลืม (The Last Emperor) ซึ่งเป็นเรื่องจริงจากประวัติศาสตร์จีน ไม่ทราบว่ามีใครเคยได้ดูบ้างคะ เพื่อให้ได้อรรถรสในการรับชมแนะนำให้ฟังเพลง
🎼🎧 The Last
Emperor OST - 10 Main Title Theme - David Byrne
cr. pic from Wikipedia
ภาพยนต์กล่าวถึง จักรพรรดิปูยี หรือฮ่องเต้ ของราชวงศ์ชิงซึ่งถือเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่พำนักอยู่ในพระราชวังต้องห้ามและปกครองประเทศจีนในขณะนั้น หากเอ่ยถึงพระนางซูสีไทเฮา หลายคนคงเคยได้ยินชื่อนี้ใช่มั้ยคะ จักรพรรดิปูยีมีศักดิ์เป็นหลานของพระนางซูสีไทเฮาค่ะ
หลังจากดูหนังเสร็จก็เลยมีความคิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เราต้องได้ไปเยือนพระราชวังต้องห้าม หรือ Forbidden City ให้ได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสเมื่อไร่ จะมีใครไปด้วยมั้ย ตอนนั้นที่ทำได้คือหาอ่านเรื่องราวเพิ่มเติมเกี่ยวกับ จักรพรรดิปูยี และพระราชวังต้องห้ามตามเว็บพันธ์ทิพบ้าง ตามหนังสือต่วยตูนบ้าง จนความฝันนี้ก็ค่อยจางไปตามกาลเวลาค่ะ
จนกระทั่งสิบกว่าปีผ่านไป ด้วยงานที่ทำเราต้องไปทำงานที่กรุงปักกิ่งเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ในปลายเดือนตุลาคมปีที่แล้ว เรื่องนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวสมองอีกทีค่ะ เอาล่ะไปคนเดียวจะเที่ยวยังไงดีล่ะทีนี้ ไม่เคยเที่ยวคนเดียวในต่างแดนมาก่อนเลย แต่เอาวะใจสู้
✔️ เรื่องที่พักหมดห่วงค่ะเพราะเราพักในโรงแรมที่ทางที่ทำงานเป็นเครือพันธมิตรกันจึงหายห่วงเรื่องนี้ไป
✔️ รถรับส่งสนามบิน ที่ทำงานออกหมดห่วงไปอีกหนึ่ง
❌ ต้องออกนอกพื้นที่โรงแรมเพื่อไปเที่ยวเองหนึ่งวัน 🙄 อันที่จริงก็น่าจะไปได้หลายที่ แต่เนื่องจากไฟลท์ที่เดินทางมันออกหลังเที่ยงคืนและไปมันถึงประมาณ 6 โมงเช้า พอไปถึงโรงแรมเท่านั้นแหละค่ะเห็นห้องปุ๊บ หลับเอาแรงก่อนเลย
ผู้สนับสนุนที่พักในครั้งนี้คือโรงแรมนูโอปักกิ่ง NUO Beijing เป็นโรงแรมห้าดาวสไตล์ร่วมสมัยค่ะ เป็นโรงแรมที่อยู่ในเครือที่จ๋าทำงานอยู่ ยอมรับเลยว่าห้องสะดวกสบายมาก หลับสิคะ...รออะไร
นอนหลับพักเอาแรงประมาณ 3 ชั่วโมง ก็รีบตื่นค่ะ เพราะเดี๋ยวคนจะเยอะตอนนั้นใจไปอยู่ที่พระราชวังต้องห้ามแล้ว จะมัวชักช้าก็จะไม่มีเวลา เพราะวันถัดไปต้องทำงานเลย ก็เลยตาสว่างเลยค่ะที่นี่ ในเจ้าหน้าที่โรงแรมเรียกแท็กซี่ให้ (ขาไปมันง่ายต้องรอขากลับถึงจะวัดใจค่ะ) จากโรงแรมที่พักใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงค่ะ ก็ถึงจุดหมายของเราแล้ว
ความรู้สึกแรกเลยคือ เฮ่ย มันเจ๋งอะ เราได้มาอยู่ตรงที่ๆ เราเคยฝันมาตลอด MISSION COMPLETED!! แต่นักท่องเที่ยวนี่พูดเลยค่ะ ว่ามาเช้าแค่ไหนก็คิวยาว ก่อนเข้าพระราชวังฯ เราก็ต้องซื้อตั๋วโดยยื่นซื้อพร้อมพาสปอร์ตนะคะ อันที่จริงเดินเที่ยวคนเดียวมันก็ไม่แย่นะคะ เดินตามเค้าไปเรื่อยๆ ค่ะ มันก็จะมีความฟินไปอีกแบบค่ะ เดินคนเดียวสวยๆ มั่นๆ ในอากาศหนาวๆ
แผนที่ในพระราชวัง cr. www.chinahighlights.com
พระราชวังมีเนื้อที่ 180 เอเคอร์ หรือประมาณ เจ็ดแสนกว่าตารางเมตร 😏 เดินยังไงก็ไม่ทั่วค่ะ ภายในหนึ่งวัน ซึ่งตามปกติทางการจีนอนุญาตให้ดูแต่ภายนอกของแต่ละห้องและนักท่องเที่ยวสามารถเยี่ยมชมได้ตามหมายเลขที่เห็นจากในแผนที่ค่ะ
สวนหินของพระนางซูสีไทเฮา
ขากลับเป็นไปตามคาดค่ะ คุยกับแท็กซี่ไม่รู้เรื่อง 😫 แบตเตอรี่เหลืออยู่ 20% ก็ต้องเปิดๆ ปิดๆ แบตสำรองก็ไม่มี ดีที่ว่าเพื่อนจากเมืองไทยให้บัตรรถไฟฟ้าของจีนมาค่ะ เราจึงเดินจากประตูทางออกแล้วอ้อมมาทางด้านหน้าตามแผนที่เพื่อที่จะหารถไฟใต้ดิน แต่ระหว่างทางด้วยความที่อากาศเย็นมากก็อยากเข้าห้องน้ำเหลือบไปเห็นข้างทาง อุ๊ยดีจัง มีห้องน้ำสาธารณะให้เข้าฟรีด้วย แต่พอชะโงกหน้าเข้าไปเท่านั้นแหละค่ะ ความปวดมันก็หายไปเลยทันที เพราะห้องน้ำที่เราเจอมันเป็นห้องน้ำแบบไม่มีกำแพงกั้นอะค่ะ ก็อดทนคำเดียวล้วนๆ สุดท้ายคือเดินตามจีพีเอสมาเรื่อยๆ ได้ขึ้นรถไฟใต้ดินซึ่งขั้นตอนนี้มีตรวจพาสปอร์ตด้วยค่ะ สุดท้ายก็ถึงโรงแรมโดยสวัสดิภาพค่ะ
พอเที่ยวเสร็จก็ต้องทำงาน แต่ในการทำงานก็ยังมีความสนุกแฝงอยู่ ชอบจริงๆ เลยค่ะเวลาได้ไปทำงานคนเดียวที่ต่างแดนมันรู้สึกเป็นอิสระอย่างบอกไม่ถูกทำให้เราได้รู้จักสังคมที่เราไม่เคยเจอ และทำให้โลกทัศน์ของเรากว้างขึ้น ซึ่งในทริปนี้เพื่อนๆ ชาวจีนก็ได้พากินพาเที่ยวตามนี้ค่ะ
อีพาอั๊วเที่ยวแต่ให้อั๊วกิงอาหางไทยอะ
🍲ก๋วยเตี๋ยวยักษ์ คือทานไม่หมดค่ะ จริงๆ มันเหมาะกับการทานด้วยกัน 2 คนมากเลย
🌶🌶🌶🌶🌶เผ็ดเบอร์ไหนถามใจดู
สุดท้ายลากันด้วยความทันสมัยจากทีวีในห้องพักค่ะ
พบกันใหม่นะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ 🙏🏻
อ่านความเวิ่นเว้อย้อนหลังได้ที่ 👇🏻
🌷 มารู้จักกันก่อน
🌷 บ้านนอกคอกนาที่มาลัตญา
🌷 สะใภ้ไก่งวงตะลุยคัปปาโดเกีย
