Street Life Photography
ภาพนี้ถ่ายตอนไปเที่ยวโฮจิมินห์ ตอนนั้นยังไม่ได้หวือหวาบนท้องถนนเท่าไหร่ เพราะเดินเที่ยวอย่างเดียว มีนั่งแกร๊บบ้างเป็นบางครั้ง จำได้ขึ้นใจเลยเพราะลืมมือถือไว้บนแกร๊บตรงกับวันวาเลนไทน์พอดี หงุดหงิดเหวี่ยงงวงอย่างกับช้างตกมัน เพราะไม่มีเน็ตเลยไม่รู้จะติดตามยังไง แถมยังต้องทำธุระให้เสร็จก่อนถึงจะได้กลับโรงแรม พอถึงโรงแรมก็ใช้คอมฯ ส่งเมลล์ติดต่อไปศูนย์บริการของแกร๊บโฮจิมินห์ ใส่รายระเอียดทุกอย่างเกี่ยวกับเวลา จุดรับส่ง หมายเลขทะเบียนคนขับ ภายในเย็นวันนั้นก็ได้รับเมลล์ตอบกลับมาว่าคนขับแกร๊บคันดังกล่าวยังคงขับรถรับส่งผู้โดยสารอยู่ จะสามารถนำโทรศัพท์มาให้ที่ศูนย์บริการได้ช่วงเย็นๆ และเราก็สามารถไปรับคืนในวันรุ่งขึ้น
เช้าวันถัดไป ก็นั่งรถเมล์ไปที่ศูนย์บริการแกร๊บด้วยความตื่นเต้นที่จะได้โทรศัพท์คืน พอไปถึง เจ้าหน้าที่ก็ให้เอกสารมากรอกรายละเอียดเหมือนที่เราแจ้งกับอีเมลล์ พร้อมทั้งระบุรุ่น ลักษณะของโทรศัพท์ หลังจากนั้นไม่กี่นาทีหลังจากกรอกเสร็จ ก็จะมีเจ้าหน้าที่เดินออกมาพร้อมกับโทรศัพท์ของเรา
เสียดายที่ไม่ได้เจอคนขับรถคันดังกล่าว จึงไม่ได้ขอบคุณหรือแสดงน้ำใจตอบแทนด้วยตัวเอง
นี่คือความประทับใจกับชาวเวียดนามจากโฮจิมินห์