สวัสดีคะเพื่อนๆหลังจากที่ห่างหายไปหลายๆวัน มีเวลาลองคิดทบทวนหลายๆเรื่อง หมดกำลังใจท้อเเท้ไปบ้าง ไม่มีแรงผลักดันจะทำอะไรทั้งนั้น....ปัญหาหลายๆอย่างไม่ได้เกิดขึ้นเพราะส่ิงที่จำเป็นที่ทำให้ให้เกิดเเต่เป็นส่ิงที่เราสร้างมาเองจากความคิดของเรา....
ความคิดเป็นปีศาจร้ายที่กำลังทำร้ายตัวเรา ซึ่งจากเรื่องเล็กๆที่ทุกๆอย่างมันดีอยู่เเล้วเราก็สร้างมันขึ้นมาให้ใหญ่ตัวเองโดยที่เราปล่อยให้อารมณ์ควบคุมความรู้สึกออกมา ผลลัพท์คือส่ิงที่สูญเสียจนเกือบจะทำร้ายตัวเรา
เหตุการณ์บางเหตุการณ์ที่เราสร้างขึ้น สุดท้ายก็ต้องกลับมานั่งเสียใจกับสิ่งที่เราสร้างมันขึ้นโดยจำเป็นต้องยอมรับเเละเข้าใจ...เพราะสิ่งที่เราทำเรารู้ว่าเกิดจากตัวเราเกิดจากความคิดเรา ส่งให้เป็นลบกับคนรอบข้าง โดยไม่เข้าใจความรู้สึกของคนที่เราระบายลงไปทุกๆวันจนทำให้เขารู้สึกเเย่กับสิ่งที่เราเป็นไปด้วย
บางทีชีวิตมันก็ไม่ได้เเย่อะไรเเต่เราสร้างตัวเลือกให้เราดูเเย่ไปเอง...เก็บเป็นประสบการณ์ของความคิดที่สามารถทำลายล้างสิ่งต่างๆให้หายได้...เพราะความคิดเป็นปีศาจที่พร้อมจะทำร้ายเราตลอดเวลา....