ฤดูฝนวนกลับมาอีกครั้ง ทำไมนะ เรากลับรู้สึกว่า มันเหงาเหลือเกิน

มีคนเคยบอกว่า ..
เวลาร้องไห้ให้ไปยืนกลางสายฝน
เพราะจะได้ไม่มีใครเห็นน้ำตาของเรา

ยิ่งในเวลาที่ฝนตก
มันยิ่งสร้างบรรยากาศที่ให้ความรู้สึก คิดถึง
คิดถึงบางคนในความทรงจำ
คิดถึงอ้อมกอดจากใครสักคน
คิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น
คิดถึงคนที่เราแอบชอบ
คิดถึงคนที่เรารัก

บางคนก็รอให้ใครบางคนกลับมา
ไม่ว่าจะกี่ฤดูผ่านไปก็ยังตั้งใจที่จะรอ

บางคนรอที่จะพบเจอใครสักคน
โดยไม่รู้ว่าจะได้พบกันไหม แต่ก็หวังว่าจะได้เจอ

บางคนก็ยังติดอยู่กับความทุกข์
เฝ้ารอวันเวลาให้มันผ่านไป

บางคนก็มีความสุขในทุกฤดูที่เข้ามา

ฝนตกมันก็แค่รู้สึกหนาว
ไม่ว่ามันจะตกแรงแค่ไหน บางครั้งอาจมีพายุ
แต่ฝนมันไม่ได้จะตกตลอดไป เดี๋ยวมันก็หยุด
ฟ้าหลังฝนไม่ได้มืดมน แต่มันกลับสดใส

ความรู้สึกคนเราก็เช่นกัน
มันอาจจะต้องทนเหงา โดดเดี่ยว ตัวคนเดียว
มันอาจจะเศร้าจนทำให้เราอ่อนแอ ร้องไห้
แต่วันนึงมันก็จะหายไปเหมือนที่ฝนหยุดนั้นแหละ
แล้วทุกอย่างมันก็คงจะกลับมาสวยงามเหมือนเดิม

เราอาจจะโชคดีได้เจอกับใครสักคน
ที่พร้อมจะเปียกฝนไปกับเรา
ผ่านทุกฤดูกาลไปกับเรา

                                    ''
                     วอนฟ้าฝนจงเป็นใจ
           ให้ความรู้สึกที่เรามีส่งไปถึงใจคุณที