สวัสดีค่ะทุกคน หายไปสะนานแสนนาน น้าเมย์หยุดไปเลี้ยงหลานที่เกิดไปใหม่ค่ะ

ทางลูกชายเขาก็จ้างคนเลี้ยงมาช่วยเลี้ยงด้วยค่ะ แต่ ด้วยที่ทางน้าเมย์เพิ่งมาหลานชายคนแรกซึ่งเกิดในฝั่งของลูกชาย ลูกชายกับลูกสะใภ้เขาต้องทำงานกัน การที่จะจ้างแม่บ้านให้เลี้ยงลูกลำพัง เราก็ไม่ไว้ใจเขาอีก จนน้าเมย์ต้องจากเชียงใหม่มาอยู่ที่กรุงเทพเป็นเดือนเลย น้าเมย์พอหลานหลับน้าเมย์ก็จะปลูกพวกผักสวนครัว จริงๆก็ไม่ได้ทำทานที่บ้านหรอกค่ะ แค่คิดหาอะไรทำค่าเวลาไป รอจนหลานตื่น สิ่งพวกนี้ที่น้าเมย์ทำ เป็นความสุข

ความสุขที่แท้จริงของชีวิต ในแต่ละวันเราออกไปพบปะผู้คนในสังคมมากมาย ถ้าเราถามคนที่เราพบเขา ว่า คุณต้องการความสุขหรือความทุกข์? ทุกคนก็ต้องตอบว่า ความสุข อย่างแน่นอน นั่นแสดงให้เห็นว่าความสุขเป็นส่ิงที่มนุษย์ทุกคนในโลกต้องการและพยายามแสวงหา ชีวิตของน้าเมย์และครอบครัวพวกเราไม่ต้องการอะไรมาก มีเงินพอกินพอใช้ไม่เป็นหนี้สิน พ่อแม่พี่น้อง ลูกหลานไม่เจ็บไม่ป่วย ทุกคนมีความสุข และนี่คือสิ่งที่น้าเมย์ก็มีความสุขแล้ว

**ชีวิตของน้าเมย์เกษียณอายุมาได้ 4 ปี ก็ไม่ได้เหงา น้าเมย์หาสิ่งใหม่ๆและมองหาสิ่งดีๆทำให้ตัวเองทำและมีความสุขไม่เบียดเบียนผู้อื่นและพยายามไม่ทำให้ผู้อื่นเป็นทุกข์ เข้ามาอยู่กรุงเทพสองเดือนเต็มมองหน้าหลานชายทุกวัน ก็มีความสุขมากๆแล้วพาหลานไปเดินเล่นในสวนหลังบ้าน ชมผักสวนครัวที่น้าเมย์ปลูกไว้ ตอนนี้ก็ได้ทานแล้วค่ะ น้าเมย์จะทำอาหารให้หลานและตัวน้าเมย์ทานเอง ยิ่งเห็นหลานทานผักที่ย่าทำให้นะ ย่ายิ่งดีใจ ยิ้มแฉ่งแก้มปริ ย่าก็ป้อนหลานทานผัก **

และทุกคนต้องการความสุขแบบใหนกันค่ะ เล่าสู่กันฟัง ชีวิตของน้าเมย์เองสุขตามข้างบนที่เขียนไว้ค่ะ และขอให้สุขนี้มีไปตลอดไป และน้าเมย์ขอให้ทุกคนมีความสุขสมหวังกันทุกคนค่ะ ขอบคุณสำหรับการติดตามและอัพโหวตนะค่ะ