สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกท่าน
อากาศดีหลังจากฝนตกได้กลิ่นหอมไอดินและความเย็นของฝนที่ตกลงมาใหม่ พื้นดินนุ่มๆเวลาที่เท้าเราเหยียบลงไป อืม...ใช่เลยสวรรค์บ้านเรา ตื่นค่ะตื่นที่นี้ไม่มีแบบนั้นนะมีแต่บ้านกระเบื้องรอบไปหมดเลย จะหาพื้นที่ว่างปลูกอะไรเล็กๆน้อยๆไม่มีเลย ทำให้คิดถึงบ้านจัง ที่บ้านแม่ของเมย์แกจะปลูกต้นไม้ ดอกไม้ที่มีความอดทนสูงค่ะ เพราะแกไม่ค่อยมีเวลาดูแลต่างจากแม่สามี ชอบคนล่ะแบบ
อย่างดอกเข็มแม่เอามาปลูกตั้งแต่มันต้นเล็กๆจนตอนนี้ต้นสูงเลยหัวคนปลูกไม่ล่ะค่ะ อันนี้มีประโยชน์เพราะเวลาไปทำบุญเราสามารถที่จะเด็ดไปไหว้พระได้ค่ะ แม่บอกของบ้านเรามีไม่ต้องซื้อ
ดอกโป็ยเซียนคือตอนนั้นที่แม่เอามาปลูกคือหนอเล็กๆจนตอนนี้ก็โตเยอะมากเหมือนกันและมีความคทนมาก มีความเชื่อวาถ้าบ้านไหนเลี้ยงดอกโป็ยเซียนให้ได้ดอกใหญ่และมีกิ่งหนึ่งต้องมีกี่ดอก จำไม่ได้ล่ะ เค้าว่าบ้านนั้นจะรวย ไม่รู้รวยอะไรนะคะ เอ้า..ช่วงนั้นฮิตแม่ก็เอามาปลูกตอนนี้ไม่ฮืตก็ยังปลูกค่ะดูๆมันก็สวยดีนะคะ
และก็ยังมีอีกหลายต้นเลย บางต้นก็จำชื่อไม่ด้หรอก ช่วงเย็นๆแดดร่มแล้วก็จะมีผีเสื้อบินมาตอมมากินน้ำหวานจากดอกไม้ที่เราปลูก อย่างตอนเด็กเมย์ก้เคกินน้ำหวานจากดอกเข็มด้วยนะคะ หวาน อร่อยดีค่ะ ผึ้งกินได้เราก็กินได้ไม่มีอันตรายเนอะ ไม่เชื่อลองไปเด็ดชิมดูนะคะ