บ้านแอมเขาเรียกแมงม้า.... เจอบ่อยมากยิ่งเวลาเข้าห้องน้ำอาบน้ำ ... ชอบเจอสงสัยจะชอบมาดูสาวอาบน้ำ. 😅😅😅
เป็นแมลงขนาดใหญ่ ที่กินแมลงชนิดอื่น หรือศัตรูพืชเป็นอาหาร
ขาหน้ามีขนาดใหญ่ใช้ในการจับเหยื่อ ขณะทำการจับเหยื่อทำท่ายกขาหน้าและโยกไปมา
โดยจะมองว่า คล้ายจะต่อยมวย หรือ คล้าย ม้าย่อง กำลังยกขาหน้า จึงได้ชื่อว่า” แมงม้า”
อนึ่ง ชาวอีสานบางพื้นที่ มองว่ามันกำลังยกมือสวดมนต์ภาวนาจึงเรียกมันว่า “แมงนบ” (พนมมือ)
เมื่อฤดูกาลปักดำข้าวกล้าในนา หรือ ปลูกพืชไร่ ถั่ว อ้อย ข้าวโพดมาถึง ตามสุมทุมพุ่มไม้ หรือตาม
ต้นข้าวโพด กล้าต้นอ้อย มักจะพบ “แมงม้า” โยกเยก โยงโย่ ตามใบไม้ไม้กิ่งไม้
เวลาเจอหน้ามัน เด็กน้อยแสนซน มักจะเอาปลายไม้ไปเขี่ย ทำให้ มันยกตัวขึ้นสู้ ตั้งท่าเหมือนจะชก
เป็นที่สนุกสนาน และตอนแอมเด็กๆเคยจับมันมาแล้วก็เอาหนามแหลมจากหวาย ไปจิ้มตูดมันเหมือนหมอฉีดยา.... 😂😂 อย่าพึ่งบ่นให้แอมนะก็ตอนนั้นเป็นเด็กอยู่อ่า.... 😅😅😅อีกอย่างหนึ่ง ฝักไข่ของแมงม้า สามารถนำมา “จี่กิน” เป็นอาหารได้
รสชาติแซบ เป็นมันๆเลียนๆ... เป็นแมลงชนิดหนึ่งที่พบได้ตาม หัวไร่ปลายนา พวกเด็กน้อยผู้หญิงไม่กล้ายุ่ง เพราะรูปร่างยกเว้นแอม(ดื้อมาก)
อันน่าหวาดหวั่น แมงไม้ชนิดนี้ เป็นแมงไม้ที่ไม่ค่อยตื่นกลัว ตั้งท่าสู้เสมอ
แม้ผู้รุกรานจะมีขนาดใหญ่เพียงใด “นั่นแสดงถึงความห้าวหาญ” ของการเป็นนักสู้
ดังเช่นชีวิตลูกอีสาน สู้ชะตาฝ่าฝันชะตาโดยไม่ย่นย้อ ปกติแล้วมักจะไม่นิยม จับมาเป็นอาหาร
นอกจาก เอามา” ไต่ฮาวฮั้วเล่น” เอาไม้แหย่ดาก ให้มันฉุนเฉียว แล้วก็ปล่อยไป
แต่ระวังนะมันจะมีคลายๆใบเลื่อยตรงแขนเอาไว้ต่อสู้..เวลาโดนทำร้าย....
ขอบคุณที่แวะมาอ่านแบะให้ดำลังใจนะคะ