ทักทายพี่ๆและเพื่อนๆชาวsteemitทุกๆคนนะคับวันนี้คงเป็นหยุดพักผ่อนของใครหลายๆคนและเป็นวันที่เคร่งเครียดของคนที่กำลังทำงานก็สู้ๆกันต่อไปคับเอาใจ....สำหรับวันนี้ผมก็มีประสบกาลเฉียดตายมาเล่าให้ฟังคับ..ย้อนไปเมื่อตอนเด็กๆอายุตอนนั้นประมาณ9ขวบคับช่วงนั้นเป็นช่วงปิดเทอมพอดี..ผมกับเพื่อนสนิตอีกสองคน.คนหนึ่งชื่อน้อยและอีกคนชื่อวัด น้อยกับวัดเป็นญาติกันและบ้านพวกเราก็อยู่ในซอยเดียวกันจึงไม่แปลกคับที่จะสนิตกัน..เวลามีอะไรก็จะเอามาเล่นด้วยกันตลอด.และวันที่เกิดเรื่อง..น้อยและวัดก็มาชวนผมให้ไปเข็นรถเล่น..มันเป็นรถเข็นที่ทำจากไม้มีสองล้อคนสมัยก่อนเอาไว้ใช้เข็นน้ำหรือเข็นข้าวไปโรงสีคับ..แล้วพวกเราเข็นเล่นกันอย่างสนุกโดยคนหนึ่งเข็นอีกสองคนนั้ง.จนมาถึงสะพานขนาดใหญ่ซึ่งเป็นสะพานสร้างใหม่พึ่งทำเสร็จทั้งสองข้างของสะพานมีความราดชันสูงมาก..ตอนขึ้นบนสะพานพวกเราลงเดินเเละเข็นรถขึ้นช่วยกันแต่พอถึงตอนลงอีกฝั่งของสะพาน.วัดบอกให้ผมและน้อยนั้งบนรถเข็นและเขาเองจะเป็นคนเข็นลงตอนแรกกลัวๆคับผมจะไม่ขึ้นนั้งด้วยซ้ำ.แต่เหมือนมีอะไรมาดลใจเราต้องขึ้นไปนั้งเอาก็เอาผมคิดในใจแล้วผมกับน้อยก็ขึ้นไปนั้งมือทั้งสองข้างจับอย่างแน่นและก่อนที่จะเข็นลงน้อยได้พูดบอกกับวัดว่ามึงห้ามปล่อยมือนะ วัดพยัคหน้าแล้วก็เข็นรถลงอีกข้างของสะพานทันที😣ด้วยน้ำหนักของตัวรถบวกกับน้ำหนักตัวของผมและน้อยและความชันของทางลงสะพานผมรู้เลยว่าวัดปล่อยมือแน่นอน.เป็นอย่างที่คิดคับวัดปล่อยมือตั้งแต่สองก้าวเเรกของเขาจากนั้นรถก็พุ่งลงสะพานด้วยความเร็วโดยมีผมกับน้อยนั้งอยู่....ตายๆๆๆๆๆๆผมได้ยินเสียงน้อยตะโกน ทุกอย่างเร็วไปหมดทำอะไรไม่ถูก😱และและทุกอย่างก็ดับวูบ....ตื่นมาอีกทีผมและน้อยตกลงไปอยู่ในบ่อโคลนเล็กๆและมีรถเข็นคว่ำทับอยู่ซึ่งเป็นบ่อที่ควายใช้นอนเล่นโคลนซึ่งมีทั้งขี้ทั้งเยี้ยวเต็มไปหมดพอเราลุกขึ้นมาได้ก็พากันงงว่าบ่อโคลนเล็กนิดเดียวและระยะห่างจากสะพานมาบ่อโคลนก็ไกลกันมากน่าจะประมาณ50เมตรแต่รถเข็นก็พุ่งลงไปตรงนั้นพอดีนึกภาพคับถ้ารถเข็นไปลงตรงพื้นดินแข็งป่านนี้ผมและเพื่อนคงกลับบ้านเก่าไปแล้วยังดีคับที่รอดมาได้เรื่องนี้เก็บไว้เป็นความลับไม่ได้บอกใครเลยนอกจากผมกับเพื่อนตอนนั้นยังเด็กถ้าบอกแม่ไปส่งใสโดนตีแน่เลยคับ
