บางทีชีวิตคนเราก็มีหลายมุมมอง การตัดสินใครด้วย อดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต อาจไม่ถูกต้องเสมอ เพราะทุกอย่างล้วนไม่จีรังและยั่งยืน ทางที่ดีที่สุดคือมองทุกให้เจอแต่ด้านดีๆ ถึงแม้ว่าเราอาจเคยพบเจอ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด แต่ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนมีค่าในตัวของมันเองเสมอ แม่สอนผมว่า ชีวิตมีที่มาและที่ไปนะลูก
จั่วหัวซะเศร้าเลย ( เอ้า!! ยิ้มหน่อย ยิ้มหน่อย ) อิอิ ต่อๆ เคยสงสัยไหมครับทำไมบางคนมีอารมณ์ดีตลอดเวลา ไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับเขาเลย ชีวิตนี้ช่างน่าอิจฉาเสียจริง และบางคนชีวิตนี้ทำไมมันเศร้าและรันทดได้ขนาดนี้ ถ้าจะถามว่าอะไรเป็นสาเหตุให้แต่ละคนมีอารมณ์ดี และอารมณ์เศร้าที่ต่างกัน ก็คงจะตอบยากนะ เพราะมีสาเหตุเยอะมากที่แต่ละคนพบเจอและแตกต่างกันไป แต่น่าจะมีสิ่งหนึ่งที่ทั้งสองคนมีเหมือนกันคือ ความคิด
ไม่ว่า จะสุข จะทุกข์ จะเศร้า จะอารมณ์ดี ล้วนเกิดจากความคิดของเราทั้งนั้น ทุกๆ ความคิดล้วนต้องใช้พลังงาน จะคิดทุกข์ จะคิดสุข ก็ใช้พลังงานเท่ากัน ดังนั้นจึงต้องเลือกว่าต้องการใช้พลังงานเพื่อให้ได้ผลลัพธ์แบบไหนระหว่างสุข กับทุกข์ พูดนะง่าย แต่ทำซิไม่ง่ายเลย ถามว่าเอาจริงๆ ทำได้ไหม คำตอบคือต้องทำได้ซิ หากเราสามารถควบคุมความคิดของตนเองได้ แต่ล้วนต้องผ่านการฝึกฝนด้วยการฝึกใช้สติจับดูความคิด และอารมณ์ความรู้สึกของเรา ตามรู้ ตามดู มันอยู่บ่อยๆ สิ่งนี้แหละจะช่วยได้ และนีก็เป็นวิชา วิปัสสนากรรมฐาน นั่นเอง
ฟ้ามีมืด มีสว่าง ชีวิตก็เช่นกัน ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ หากใครพบเจอแต่สิ่งดีๆ ก็ขอให้เจอสิ่งดีๆยิ่งๆขึ้นไป หากใครเจอสิ่งแย่ๆ ก็ขอให้กลับมาเจอแต่สิ่งดีๆ นะครับ
โพสต์นี้ขอร่วมสนับสนุน #teardrops ด้วยคนครับ
ขอบคุณทุกกำลังใจและการติดตามกันนะครับ