วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่มีเรื่องทำให้ผมต้องออกมานั่งเล่นที่มุมนี้ ที่ประจำอีกที่ หลายครั้งเวลาที่มีเรื่องกวนใจ ไม่สบายใจหรือคิดไม่ตก ผมจะมานั่งโง่ๆ ตรงนี้พร้อมกล้องและขาตั้งกล้อง

ที่ตรงนี้ ริมหนองประจักษ์ สวนสาธารณะกลางเมืองอุดรธานี แปลกมากครับ ทั้งๆ ที่มีผู้คนมากมายมาออกกำลังกาย มาเดินเล่น หรือแม้แต่มานั่งโงๆ แบบผม ผมกลับรู้สึกสงบลง เย็นลง ปล่อยความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ ล่องลอยไปกับสายลมและแสงแดดของที่นี่ การนั่งดูคลื่นน้ำกับนกบินไปมา มันทำให้เราสงบลงได้อย่างไม่น่าเชื่อ

นั่งอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แดดยังแรงจนมืดค่ำ ดูพระอาทิตย์ดวงโต กลมยังกะไข่แดงลับหายไปจากสายตาตำแหน่งใกล้ๆกับพระบรมธาตุธรรมเจดีย์ วัดโพธิสมภรณ์ พระอารามหลวง ที่หลวงปู่จันทร์ศรี พระเกจิอีกท่านที่เพิ่งมรณะภาพไปได้สร้างไว้ให้พุทธศานิกชนทั้งในอุดรและทั่วสารทิศใช้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจและกราบไหว้พระบรมสารีริกธาตุซึ่งประดิษฐานอยู่ด้านใน

ผมนั่งอยู่นานสองนานจนเริ่มจิตใจสงบและเย็นลงจากปัญหาที่เข้ามาก่อกวนจิตใจ

แต่แล้วเมื่อยิ่งมืด ยุงก็เริ่มเยอะ ใจเริ่มไม่สงบอีกครั้งเมื่อมีสิ่งหนึ่งแว่บมาในสมอง จนผมเกิดอาการร้อนรนขึ้นมาทันที

**ผมยังไม่เขียนบทความใน steemit 555 ว่าแล้วก็ขอตัวไปทำหน้าที่ก่อนดีกว่าครับ นั่งโง่ๆมาพอสมควร กลับบ้านเขียนอะไรให้เพื่อนๆ อ่านแล้วงงจะดีกว่า....ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ พบกันใหม่พรุ่งนี้ ฝันดีราตรีสวัสดิ์ครับทุกๆคน