เมื่อจิตใจฉันเหนื่อยล้า สมองฉันไม่รู้เต็มไปด้วยอะไร มันเหมือนมีกองขยะกำลังทับบอยู่ ฉันหาทางออกไม่เจอ เมื่อเวลาแบบนี้ อาหารที่ว่าอร่อยก็จืดชืด ดนตรีที่ไพเราะก็น่าเบื่อ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฉันก็ค่อยๆจางหายไป สิ่งที่ต้องการมากที่สุดคือการอยู่คนเดียว และเมื่อฉันได้ใช้เวลาทวนเรื่องราวที่ผ่านมาว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำให้เราได้รู้และเข้าใจตัวเองมากขึ้นว่าสิ่งที่เราต้องการมากที่สุดคืออะไร สิ่งใดที่ทำให้เราสับสนวุ่นวายใจก็ควรทิ้งมันไปซะ ไม่ต้องเก็บมาคิด
ไม่มีใครรู้หรอกว่าเรากำลังทำอะไร คนอื่นเพียงแสร้งทำเป็นรู้เท่านั้นเอง อย่าเข้มงวดกับตัวเองมากจนเกินไปและพยายามอย่าติดอยู่กับรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ยิ่งสามารถเรียนรู้ที่จะปล่อยตัวเองให้ไหลไปตามสถานการณ์ได้ดีเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งมีความสะอาดมากขึ้นเท่านั้น
•Thank you for visiting My post
•Thank you for support & Follow Me.
Have a nice day