Hi steemians friends.
สวัสดีครับชาว steemians ทุกๆคนครับ ก่อนอื่นต้องขอย้อนเล่าประวัติสักนิดนะครับ
ชีวิตหลังจากจบเรียนมา
ผมได้เข้าไปหางานทำที่ จ.ชลบุรี
และแล้วก็ได้ทำงานกับ บริษัทแห่งหนึ่ง ตอนเข้าทำงานช่วงแรกๆทางบริษัทก็ให้ฝึกงานประมาณ 3เดือน ก่อนเข้าเป็นพนักงานประจำและแล้วก็ผ่านได้เป็นพนักงานประจำ
ช่วงเดือนแรกๆก็คิดถึงบ้านมากเลยครับ
แต่ทำไงได้เราอยากมีเงินใช้เป็นของตัวเอง ไม่อยากขอพ่อแม่
ในที่สุดก็ทำใจได้และอยู่ได้ครับ
พอผ่านช่วงชีวิตหนึ่งผมก็คิดขึ้นได้รีบเก็บเงิน และใช้แบบประหยัดและอีกก้อนหนึ่ง
ไว้แต่งงานครับ หลังจากนั้นเราก็มีลูกด้วยกันหนึ่งคนลูกอยู่กับแม่ยายที่บ้านนอก ทำให้คิดถึงลูกมากเลยตอนนั้นแต่ก็อดทนเอาครับ
พอทำงานไปนานๆเข้าเกือบ 11 ปีได้ ไม่เคยเปลี่ยนงาน อายุก็เริ่มมากขึ้น
จนทำให้รู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ทำแต่งานเดิมๆผู้คนแข่งขันกัน ชิงดีชิงเด่น ประจบสอพลอ สำหรับผมตรงกันข้าม
จนวันนึงอยากจะลาออกจากงาน
ในที่สุดความฝันผมเป็นจริงครับ บริษัทได้ประกาศขอให้พนักงานลาออก
ผมจะรออะไรละครับ รีบเขียนใบลาออกทันทีเลย
ในที่สุดผมก็ได้กลับมาบ้านเกิด
ความรู้สึกแรกๆก็ยังไม่ชินกับการใช้ชีวิตเท่าไหร่นักพอเริ่มอยู่นานๆวันเข้า ทำให้ผมได้รู้อะไรมากขึ้นตรงข้ามกับชีวิตตอนทำงานเลย ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง ได้เรียนรู้สิ่งที่ไม่รู้กับผู้เฒ่าผู้แก่
อยากไปไหนก็ได้ไป อยากทำอะไรก็ได้ทำ ซึ่งมันมีความสุขมากเลยครับ
หน้าที่รับผิดชอบของผมในแต่ละวันก็มีนะครับมาดูกันเลยว่ามีอะไรบ้าง
.นึ่งข้าว
.ทำอาหาร
.รับส่งลูกไปโรงเรียน
ว่างๆก็พาลูกชมไร่แตงครับกับพรีเซ็นเตอร์ตัวแสบ ชื่อน้องไอโฟน
บางวันก็ไปเล่นกับน้องวัวที่น่ารักครับ วัวของพ่อผมเอง ชื่อหูกวาง เป็นไงน่ารักไหมครับ
นี่ละครับชีวิต
Slow Life สไตล์บ้านเกิดของผม
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือได้อยู่กับครอบครัว ได้ดูแล พ่อ แม่ ลูก
ถึงจะมีเงินน้อยแต่ก็เปี่ยมด้วยความสุขครับ
สุดท้ายนี้ก็ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆคนครับ
ไม่ว่าอาชีพไหนๆก็สำคัญ สำคัญที่ว่าเราต้องอยู่กับปัจจุบันให้ได้และใช้ชีวิตอย่างมีสติ ใช้ชีวิตให้ช้าลง ไม่เร่งรีบ ก็จะทำให้มีความสุข สุขภาพจิตดีขึ้นได้เช่นกันครับ
.ขอขอบคุณบ้านเกิด
.ขอขอบคุณโหวตและคอมเม้นครับ
.Thank you and Follow me
