ไม่ได้หายไปไหนหรอกคะ...ช่วงนี่กิจกรรมเยอะไปหน่อยกว่าจะได้พักผ่อน เล่นเอาร่างกายพังไปตามๆกัน คนเราเกิดมานี่แสนยากเย็นพอเกิดมาแล้วกลับอยากตายซะอย่างนั้น...(เวลาเหนื่อยๆท้อๆมักจะคิด)
แต่ดีนะที่ยังมีกำลังใจเล็กๆน้อยๆพอให้มีแรงสู้ต่อ
วันนี้ก็พาคุณสามีและลูกสาวมาเดินเล่นชมวิวแถวสันเขื่อนอุบลรัตน์ ลูกชายก็ติดตามไม่ห่าง....
รูปนี้ไม่โฟกัสที่คนนะ สังเกตุเห็นอะไรไหม เหมือนลูกเขาจะเยอะ 555เปล่าหรอก มันกลัวหมาข้างถนนตัวใหญ่เลยกระโดดจะให้อุ๋มจากภาพสวยๆกลายเป็นฮาไปซะงั้น....เอาที่สบายใจเลยลูกเอ้ย
ขอบคุณที่เอามาอ่านคะ
