สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ก็กลับมาพบกันอีกแล้วนะคะกับการประกวดการเขียนบรรยายเรื่องราวแห่งความสุขที่ทำให้เราประทับใจที่ทาง
สำหรับเรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องราวที่ทำให้ฉันมีความสุขและประทับใจไม่เคยลืมค่ะ ฉันเกิดอยู่ในครอบครัวที่มีอาชีพเป็นชาวนาจนๆคนหนึ่ง ฉันมีพี่น้องทั้งหมด9คน และฉันเป็นคนสุดท้องพ่อแม่จากฉันไปตั้งแต่ฉันยังตัวเล็กๆอยู่ ฉันจึงอาศัยอยู่กับพี่ชายคนที่5 ถึงแม้ว่าพี่ชายจะเลี้ยงดูฉันเป็นอบ่างดี ไม่ให้ฉันทำงานหนัก ส่งฉันเรียนจนจบม.6โดยที่ท่านต้องลำบากรับจ้างทำงานทั่วไปเพื่อหาเงินส่งเสียให้ฉันได้เล่าเรียน แต่ฉันกลับขาดสิ่งหนึ่ง ฉันอยากมีเหมือนคนอื่น นั่นก็คือฉันอยากได้รับความอบอุ่นจากพ่อแม่ ฉันเห็นคนอื่นมีพ่อแม่ ฉันก็ได้แต่น้อยใจในชีวิต พอฉันเรียนจบม.6พี่ก็ไม่มีเงินให้ฉันเรียนต่อ พี่ชายและพ่อแม่ของแฟนฉันจึงจับให้ฉันและสามีแต่งงานกัน เรียกได้ว่าผู้ใหญ่เห็นพ้องต้องกัน ซึ่งฉันและสามีต่างก็มีคนรักอยู่แล้ว แต่เราก็ขัดผู้ใหญ่ไม่ได้ สามีของฉันเรียนจบป.4 เขาเป็นคนหน้าตาไม่ดีแต่มีที่ทางเยอะ
เขาเป็นคนขยันมาก เขาบอกว่าถึงแม้ว่าเขาจะหน้าตาไม่ดี แต่เขาจะเอาความขยันและอดทนเป็นปมเด่น ซึ่งเขาก็ทำได้จริงๆ ฉันแต่งงานกับเขาเมื่ออายุได้23ปี ส่วนเขาอายุ27ปี หลังจากทำนาเสร็จเขาก็พาฉันไปรัยจ้งเก็บพริกไทยที่จันทบุรี ตอนนั้นฉันกำลังท้องลูกคนแรกได้5เดือน พอกลับมาบ้านเราก็ไปอยู่ที่ทุ่งนา ตอนนั้นสามีขับรถไถรับจ้างซึ่งเป็นของพี่ชายของเขา ท้องฉันแก่ใกล้คลอดมากแล้ว ตอนกลางคืนประมาณตี2ฉันรู้สึกเจ็บท้อง เขาจึงพาฉันนั่งรถไถมาบ้านปม่ของเขา พอสว่างสามีของฉันจึงไปหาจ้างรถเพื่อพาฉันไปคลอดลูกที่โรงพยาบาล พอรถมาจอดหน้าบ้านฉันก็ก้าวขาลงบันได ทันใดนั้นเอง! ฉันก็ต้องแปลกใจเพราะรู้สึกว่าเหมือนจะมีอะไรอยู่ตรงกลางระหว่างขาสองข้าง
ผู้เฒ่าจึงบอกฉันว่าเข้าไปในบ้าน ไปไม่ทันแล้วหละเพราะเด็กกำลังจะโผล่หัวออกมา ฉันค่อยๆเดินเข้าไปในห้องครัวซึ่งกว้างใหญ่พอสมควร จากนั้นทุกคนก็ช่วยกันทำขื่อเพื่อให้ฉันจับยึดเวลาจะคลอดลูก ฉันเริ่มเจ็บท้องหนักเข้าๆ โดยมีหมอตำแยนั่งจับบริเวณท้องของฉัน ฉันเจ็บมาขึ้นทุกขณะจนแทบจะหายใจไม่ทัน ฉันเจ็บถี่เข้าๆ จนในที่สุดฉันก็ได้ยินเสีนงเด็กร้อง อุแว๊! อุแว๊!ฉันจึงรีบถามขึ้นทันทีว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย มีเสียงตอบกลับมาว่า"ผู้ชาย" แล้วมีครบทุกส่วนมั๊ย?..."สมบูรณ์ดี หน้าตาน่าชังมาก"เมื่อฉันได้ยินคำตอบนั้น ความเจ็บปวดที่มีอยู่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย มันเทียบไม่ได้กับความสุขที่ฉันมี ฉันมีลูกแล้วและเป็นผู้ชายเสียด้วย ฉันหวังไว้ว่าอยากได้ลูกคนแรกเป็นผู้ชาย
และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ฉันขาดพ่อขาดแม่ตั้งแต่ยังเล็ก ลูกนี่แหละที่จะมาเติมเต็มสิ่งที่ขาดไปให้กับฉัน ความเจ็บปวดที่ฉันเกือบหายใจไม่ทัน แต่มันกลับเป็นความสุขและความประทับใจที่ฉันยังจำได้ไม่เคยลืมเลย
สุดท้ายนี้ฉันต้องขอขอบคุณ
สำหรับวันนี้ฉันต้องขอจบโพสต์ไว้เพียงแค่นี้ก่อน เอาไว้เจอกันโพสต์หน้า สำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ
สำหรับเพื่อนๆที่สนใจอยากจะเข้ามาร่วมสนุกกับชุมชนของเราแถมยังมีรายได้อีกด้วย กรุณากดเข้าลิ้งค์นี้เลยค่ะ
วิธีลงชื่อสมัครใช้ Steemit แฟลตฟอร์มโดยคุณตุ๊กตา
👉 https://steemit.com/thai/@tookta/pt-1
👉 https://steemit.com/thai/@tookta/pt-2
ขอขอบคุณทุกๆอัพโหวต คอมเม้นต์และการติดตามนะคะ