สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ พบกับเรื่องราวชีวิตการทำงานของผม วันสุดท้ายปีนี้แล้วของการทำงานของผม พรุ่งนี้วันที่ 31 หยุดยาวไปจนวันที่ 3 มกราคม ปีหน้า จะได้ทำงานอีกครั้งหนึ่ง จนวันสุดท้ายของปี ผมยังนึกเรื่องที่จะเขียนไม่ได้เลย จนกระทั่งเมื่อวานเป็นสาเหตุทำให้เกเร 1 วัน เพราะ ไม่รู้จะเขียนอะไร วันนี้ผมคงต้องใช้คำว่าพยายาม ไปอีก 1 วัน แรงบันดาลที่จะเขียนมใจจริงเหลือไม่เยอะ ผมถอดใจไปหลายรอบแล้วครับ พรุ่งวันนี้ที่สู้อยู่ได้เพราะ คนข้างหลังเราอยากให้พ่อแม่สบาย ตอนนี้ก็เป็นหนี้หลายอย่าง แต่ผมไม่ขอเล่าอะไรไปมากกว่า เดียวจะกลายเป็นรายการปลดหนี้ไปซะก่อน 5555
ผมลองนึกแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า เราสามารถเขียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวได้ถึง 3 ปีกว่า เลยหรอเนี่ย ทั่งที่บุคลิกผมเป็นคนค่อนข้างเงียบขรึม ไม่ค่อยได้คุยกับใครมากนักเมื่อก่อน แต่พอได้มาเขียนโพสต์ มันกลับกลายเป็นผมเป็นคนช่างพูดมากขึ้น ถึงจะไม่ได้พูดเก่งถึงขนาดต่อยหอย ซึ่งผมก็ไม่รู้ความหมายของมัน แต่ตอนเรียนได้ยินประโยคนี้มาตั้งแต่เด็ก ที่แทนคนที่พูดเก่งว่าพูดจาต่อยหอย แต่ไม่รู้ผมใช้ประโยคภาษาถูกหรือเปล่านะครับ 555 แต่เอาเถอะน่าจะถูกแระ
งานวันนี้มีไม่เยอะเท่าไร น่าจะน้อยที่สุด ปิดท้ายงานของปีนี้ก็ว่าได้ ผมได้วิ่งเพียงแค่ 3 รอบเท่านี้ แต่เป็นการวิ่งงาน 3 รอบที่ขนของแบบเต็มอัตรา เรียกว่าเต็มรถมอเตอร์ไซค์ ถึงจะสงสารรถแต่นานๆจะวิ่งแบบนี้ทีนึง มันก็ช่วยลดระยะทางไปอีก 1 รอบ เพราะปกติทั่วไปผมจะวิ่งงานทั้งหมด 4 รอบต่อวัน ถึงจะสามารถเคลียร์สินค้าส่งของลูกค้าครบหมด บางวันอาจจะต่อ 5 รอบเป็นรอบพิเศษเสริมก็ได้ แต่ไม่ค่อยจะมีเท่าไรแล้ว นั้นแต่วาวแผนการทำงานใหม่ครับ
งานที่ผมต้องวิ่งไปส่งรอบนี้ ไม่ค่อยผ่านทาง ที่มีต้นไม้เท่าไร และ ไร่ข้าวโพดในตอนนี้ แทบจะทั้งหมด ถูกเก็บเกี่ยวผลผลิต ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วแทบจะหมดทั้งไร่ ระหว่างทางที่ผมขับขี่ แต่ก่อนจะเห็นไร่ข้าวโพดเรียงรายสีเขียวสุดลูกหูลูกตา แต่ตอนนี้แปลงสภาพเป็นพื้นที่สีน้ำตาล บางพื้นที่ก็ราบเรียบไปแล้วในตอนนี้ ตามภาพเลยครับ วันนี้เน้นภาพมาให้ชม วันนี้เริ่มงานเร็วใช้เวลาแค่ บ่าย 3 โมงเศษก็เคลียร์งานจนเสร็จ ปิดจ็อบงานของปีนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ สำหรับวันนี้ขอตัวพักผ่อนก่อนครับ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผมในวันนี้ขอบคุณครับ