เพิ่งได้มีเวลาว่างกลับมานั่งเขียนครับ ขอโทษที่ทำให้รอนานครับ
เริ่มต่อจากคราวที่แล้วเลยดีกว่าครับ
ชีวิตในกัมพูชา ผ่านไปวันแล้ววันเล่า เป็นไปตามครรลองของมัน ตื่นเช้า กินข้าว ทำงาน พักเที่ยง ทำงาน กินข้าวเย็น กินเบียร์ นอน เป็นแบบนี้ทุกวัน ทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์เพราะงานเร่ง พอถึงช่วงกลางๆ งานผมก็ได้หยุด 1 วันเพื่อรอของที่ส่งมาจากไทย ผมก็เลยได้มีโอกาสพักผ่อน โดยการให้ผู้รับเหมาพาไปทำบุญที่วัดใกล้ๆ ห่างหน้างานประมาณ 7 กิโลเมตร
นี่คือรูปโขลงประตูวัด (ผมถ่ายจากด้านในวัดนะครับ ส่วนดินลูกรังและทุ่งอ้อยที่เห็นคือทางเข้ามาจากถนนครับ ห่างจากถนน 4 กิโลเมตร)
เข้ามาถึงก็จะเจอกับรูปปั้นของบุคคลหนึ่ง (ผมจำไม่ได้ละ ว่าเป็นใคร) อยู่ที่กลางลานเลย
ทางด้านซ้ายมือก็จะเป็นโบสถ์หรือวิหารที่กำลังก่อสร้างครับ
เดินเข้าไปอีกหน่อยจะเจอรูปปั้นพระพุทธรูป
เดินเยื้องไปทางขวา เข้าไปด้านในจะเจอกับศาลาหลังนี้
เดินเข้าไปในศาลาก็จะพบกับจุดกราบสักการะพระพุทธรูป
พวกเราที่ไปทั้งหมด ก็ช่วยกันจัดแจงเตรียมของเพื่อไปถวายพระ (ลืมบอกไป ก่อนเข้ามาพวกผมไปซื้อของมาเพื่อถวายพระ) ทั้งนมกระป๋อง กาแฟซอง น้ำดื่ม ปลากระป๋อง และอื่นๆ อีกเพียบ พร้อมซองเพื่อถวายปัจจัยทำบุญ
หลังจากนั้น พระจะให้พรพร้อมผูกสายสิญจน์ให้ทีละคน
หลังจากนั้น มีพระองค์หนึ่งพาเราเดินขึ้นไปบนเขา และนี้คือปากทางเดินขึ้น
พวกเราก็เดินตามไปเรื่อยๆ
ไม่สูงเท่าไร แต่เล่นซะเหนื่อยเหมือนกัน และนี่คือทีมงานผม (คนขะแมร์)
เดินขึ้นไปเรื่อยๆ จนเห็นที่พำนักสำหรับวิปัสสนาของพระสงฆ์
ขึ้นไปไหว้พระ แล้วถ่ายรูป
ว่ากันว่า ภูเขาลูกนี้ (ทอดยาวหลายสิบกิโล) พวกเขมรแดงเคยนำสมบัติมาซุกซ่อนไว้ และเคยมีคนเคยข้าไปในถ้ำเพื่อค้นหาสมบัติ แต่ไม่เคยมีใครได้กลับออกมา และนี่คือช่องที่ว่ากันว่าคือทางเข้าถ้ำครับ
ส่วนบริเวณด้านในของวัด ก็จะมีเหมือนวิหาร ศาลาพักผ่อน และลานธรรมะครับ
ขอจบเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ แล้วจะรีบหาเวลามาต่อตอนที่ 3 ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายครับ ซึ่งเป็นเรื่องการพักผ่อนและการฉลองหลังจบงานครับ
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับ
@Taw