สวัสดีดีครับทุกท่าน… ต้องบอกก่อนนะครับว่าทำไมผมใช้แต่รูปวัวขึ้นหน้าปก เพราะวัวมันทำให้ชีวิตผมมายืนจนทุกวันนี้…มาต่อเรื่องโพสต์ที่แล้วครับ แม่ผมเอาที่ดินไปจำนองได้เงินมาสี่กว่าบาทเพื่อเอามาให้ผมเดินเรื่องไปอเมริกา พอปมเดินเรื่องผ่านทุกอย่างแล้ว มีเจ้าของอาหารไทยในอเมริกา แต่ไม่ขอบอกชื่อร้านนะครับ…ทางร้านได้ทำวีซ่าทำงานให้ผม ผู้เป็นของร้านเซ็นเอกสารรับรอง…นำผมเข้ามาทำงานกับทางร้านอาหารไทย…วันแรกที่ผมมาเหยียบสนามบินรัฐแห่งหนึ่ง ระหว่างทางการบิน ผมไม่เคยนอนเลย กลัวมากๆครับ แต่ยังดีมีเพื่อนร่วมเดินอีกสองคน พอพวกเราถึงที่สนามบิน มีผู้ชายคนหนึ่งยืนรอรับครับ นั่นคือเจ้าของร้านครับ พวกผมดีใจมากๆที่เขามารับ ใจก็คิดว่าถ้าเขาไม่รับนะ ตายเลยไม่รู้จะไปทางใหนภาษาก็ไม่ได้
พวกเราก็เดินตามเจ้าของร้านไปที่รถ โอ้ว รถ bmw มารับ ผมจำได้จนทุกวันนี้ เจ้าร้านก็พาไปส่งที่บ้านพักของเขาครับ บ้านหลักใหญ่โต มาก เขาซื้อไว้ให้พนักงานคนไทยพักอาศัยครับ ผมไปถึงบ้าน ก็จักหามุมนอนกันก่อน บ้านหลังแต่ห้องนอนมีคนงานเก่าอยู่ ส่วนมากในคือคนที่เขาเป็นแฟนอยู่ส่วนตัว ส่วนผมกับเพื่ออีกสอง ตรงห้องโล่งๆ นอนเรียงกันไป ที่นอนหมอนมุ้งไม่มี มีแต่หมอนให้ ตายเลย มาเจออากาศเย็นด้วยสิ
พวกเราพอมีเงินติดตัวมาบ้าง เลยวานให้คนในบ้านพาไปซื้อผ้าห่ม และที่นอนแผ่นเล็กๆ เอามาปูนอนกับพื้น ชีวิตเริ่มต้น ไม่ค่อยดี…มันอะไรสักอย่าง วันรุ่งขึ้นเจ้าของร้านมารับพวกผมไปส่งที่ทำงาน ในระหว่างทาง เจ้าของร้านขอ พลาดสปอร์ตไทย ของพวกผมไปเก็บไว้ เขาบอกว่า เดี๋ยวหาย เพราะเราอยู่รวมคนเยอะ พวกผมไม้ได้คิดอะไรมาก ก็ยื่นให้เจ้าร้านไปเก็บไว้
พอเรามาถึงร้าอาหาร ผมกับก็ฝึกงานในร้านเลย เพื่อนผมคนหนึ่งเริ่มที่บ้างจาน ส่วนเพื่อนผมอีกคนเริ่มที่หั่นเนื้อต่างๆ ส่วนผมเริ่มที่ อาหารทะเล ร้านอาหารที่ผมทำมันใหญ่มากๆครับ ใช้คนงานเป็นสิบคน ผมนี่ไม่เคยทำงานในครัวเลย ผมต้องลืมคำว่า พนักงานช่างไฟฟ้า เริ่มต้นชีวิตใหม่กับงานใหม่หมด ผมทำงานวันแรก ช้ามาก เจอเจ้าของร้านบ่นให้ เฮ้ย ทำมันเร็วๆ อย่ามัวช้า เดี๋ยวไม่ทันแดก เอาแล้วสิ รู้สึกนรก กำลังถามหา
ผมก้มหน้าทำงานต่อ พักกลางวันมีพ่อครัวทำอาหารให้กินนะครับ เขาเลี้ยงอาหารสองมื้อ กลางวัน กับ ตอนนี้ ห้าโมงเย็น อาหารฟรี พอเลิกงานกลับรอคิวกันอาบน้ำ บางผมรอจนผมหลับไปก่อน รู้สึกและคิดถึงบ้านมากๆ ร้องไห้ครับ แต่อดทน
กลับประเทศไทยยังไม่ได้พ่อแม่เป็นหนี้สินเยอะ เราต้องชาวยพ่อแม่ เราต้องอดทน ผมมีวีซ่าทำงาน 2ปี ภายในสองปีต้องใช้หนี้ที่ประเทศไทยให้หมด ตั้งใจทำงาน ลุยงานมันทุกอย่างในร้านอาหารไทย โดนเขาด่าก็ต้องอดทน อยู่ผ่านไปสองเดือน เจ้าของร้านแสดงออกให้เห็นความเอารัดเอาเปรียบพนักงานเริ่มเยอะขึ้น
เงินไม่จ่ายบ้าง ผลัดวัน ผมต้องไปขอเบิกเงิน ผมบอกต้องส่งใช้หนี้ที่บ้าน เขาก็ถามอีกว่าเป็นหนี้เท่าไร ผมก็บอกเขาไปว่า สี่แสนกว่าบาท และพ่อแม่ผมต้องกินต้องใช้แต่ละเดือน ทางเจ้าของส่งเงินให้แม่ ไปใช้ทั้งหมด
ไม่รู้หรอกมันเป็นแผนร้ายที่ซ่อนไว้ ผมก็งานหนักกว่าเดิมอีกเป็นร้อยเท่าตัว คราวนี้ไม่ได้แค่ทำแผนกอาหารทะเลแล้วสิ โยนไปล้างจาน วนไปหั่นเนื้อสัตว์หั่นทีเยอะมากๆครับ เท่ากับเลี้ยงคนเป็นพันคน
พอนั่นวิ่งมาเรียนการทอด และขึ้นของ และการผัดต่างๆ แม่ครัวแม่ครัวอยู่ก่อน ก็ไม่ค่อยจะสอนงานหรอก ทุกคนกลัวว่าผมกับเพื่อนจะได้ดีกว่า อิจฉา นินทา เยอะครับ หกเดือนผ่านไป ผมกับเพื่อนได้แต่อยู่บ้านและไปทำงาน
สู้งาน ทุกอย่าง ปีผ่านไป จนเพื่อนผม มันทนไม่ได้ มันพยายามคุยกับชาวต่างชาติช่วงพักกลางวัน กับเด็กเสริฟ ฝรั่ง ให้เขาสอนภาษาให้ ผมไปนั่งหลังร้าน เรียนภาษากับเด็กฝรั่ง คือเรารู้แล้วว่าร้านอาหารไทยที่เราอยู่มันคือร้านรกดีๆนี่เอง ทุกคนไปใหนไม่ได้เพราะโดนเจ้าของร้ายึดพลาดสปอร์ตกันทุกคน
ผมพูดกับเพื่อนเลยว่าเราต้องพูดภาษาให้ได้ เราจะมาอยู่ที่จนตายไม่ได้ เพราะไม่ยอมจ่ายค่าแรง เพื่อนผมเริ่มรู้จักกับฝรั่งบ้างแล้ว เพื่อนหนี้ออกจากร้านไปคนหนึ่ง ผมและเพื่อนอีกคน เลยรับศึกหนัก เจอเจ้าของร้านด่า ต่างๆนานา คำสัตว์ ต่างออกมาหมด ถ้าอยู่ประเทศไทยได้ต่อยกันแน่ๆ แต่ผมอดไว้
ให้มันด่าไป ทนทำงานยิ่งกว่าทาสแรงงานอีก จะบอกให้ มากับร้านรก มันเยอะกว่านี้ จะเอามาพูดเกี่ยวกับร้านอาหารไทย บางร้านร้านในอเมริกา เฉพาะบางร้านครับ ผมทนทำจนจะครบสองปี ผมไปขอพลาดสปอร์ตคืน ผมบอกจะกลับประเทศไทย เจ้าร้านไม่ให้ บอกว่าผมยังใช้หนี้ไม่หมด ภายใน 1ปี กับ หกเดือน ทางร้านไม่เคยจ่ายเงินเลย บอกว่าหักหนี้ที่จ่ายไปให้แม่ตั้งแต่แรก ผมขอดูบัญชี เขาบอกว่า จะเอาให้ดูหลังจากครบสองปีตามสัญญา
ผมขี้เกียจมีปากเสียง ก็เดินกลับไปทำงานต่อ ผมต้องทนทำงานต่อไป ได้เงิน $200-$300ส่งให้แม่กินใช้ที่ไทย โชคดีแม่อยู่บ้านนอกเลยพอกิน และเหลือใช้ ผมคิดเลย กูอยู่ไม่ได้แล้ว คนไทยด้วยกันทำกันแบบนี้
ผมพยายามติดต่อเพื่อนที่ออกไปแล้ว มันบอกว่าเราพลาสปอร์ตไทยที่ถ่ายเอกสารไว้นะให้เอาไปก๊อปปี้ไว้หลายใบ ถึงไม่มีตัวจริง ก็มีหนทางออก ผมเริ่มดำเนินการที่เพื่อนแนะนำ…โพสต์มาเล่าต่อครับ ยาวไปเดี๋ยวเพื่อนไจะเบื่อ ขอบคุณทุกๆอัพโหวตและติดตามครับ 🇹🇭🇺🇸❤️ช้าง 🐘